Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

buitengewone, innige teederheid, waarvan het jonge meisje de eigenlijke oorzaak weinig vermoedde ; en zei:

„Goddank dat het zoo is afgeloopen met George; — niet-waar kindje?"

Julie ging hem thans zien, in zijn eigen kamer; Hélène had het zoo weten te regelen. Zij dacht dat zij beiden dat het prettigst zouden vinden, en zij wilde stil zich zelve terugtrekken en hen alleen laten. — Maar Julie hield beschroomd hare hand vast. Zij was toch al overspannen en zenuwachtig door het drukkend geheim waarmede zij was thuisgekomen, waarover zij moest gaan spreken nu, — tot haar verluchting en haar vrees tegelijk; — en de verandering in George, van wien zij zooveel hield, greep haar daardoor zoo sterk aan dat zij in tranen uitbarstte :

„Maar Julie, beste Julie!" suste Hélène, bang dat die aandoening George kwaad zou doen.— „Wat is dat nu?"

Hij zelf stak haar glimlachend zijn hand toe: ,,Nu zal het hier wel gauw weer vroolijk worden, nu wij jou weer terug hebben" zei hij. „Maar dan moet je ook niet zoo'n bedroefd gezicht zetten!"

Zij deed haar best zich te beheerschen, maar

Sluiten