Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gekeurd en aangemoedigd toen George en Hélène al het mogelijke deden om hun zusje afleiding te bezorgen en op te vroolijken.

„Want Julie heeft eigenlijk een droevige jeugd" placht zij te zeggen. „En wat schikt zij zich lief en verstandig- daarin."

— En, in stilte, verheugde zij zich over de toenemende vertrouwelijkheid tusschen haar tweede dochter en George. —

Zij stelde zich dikwijls voor hoe Julie, — die zoo'n aardig huismoedertje was en nu al zoo goed voor haar pleegbroer wist te zorgen, — later met hem zeker gelukkig zijn zou als zij zijn vrouw mocht worden.

— Hem werd daardoor de teleurstelling vergoed die Hélène hem had aangedaan; en Julie zelve kon zij geen beteren steun toewenschen dan George. — Zijn ziekte en het gevaar waarin hij zweefde hadden haar daarop een tijdlang doen vreezen dat ook deze illusie niet in vervulling zou gaan. — En haar medegevoel met Julie,— die nu daar in de verte om hem in angst moest zijn, — was haast even groot geweest als haar eigen smart bij de gedachte aan George's mogelijken dood.

En nu, juist nu alles weer goed geworden

Sluiten