Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zich meer geregeld begon bezig te houden. En, in haar behoefte aan deelneming, — zonder er bij te denken dat zij Hélène tot hiertoe nooit deelgenoote gemaakt had van haar toekomstplannen, vroeg zij onwillekeurig:

„Hoe zullen wij ten opzichte van George handelen? — Hij zal het zich heel erg aantrekken."

Hélène schrikte. Zij had niet vermoed dat hare moeder het teere onderwerp, waarover zij steeds gezwegen hadden, nu zoo in eens aanroeren zou. — En zij was blij dat zij juist bij het venster stond, zoodat mevrouw haar gezicht niet zien kon, toen zij antwoordde: —

„U bedoelt dat hij haar lief heeft?"

— Mevrouw zuchtte. — „Ik heb het altijd geloofd en — gewenscht," bekende zij. — „Zij schenen zoo goed bij elkaar te passen en, zoo kwam ik er langzamerhand toe te denken, dat zij er zelf ook zoo over dachten." —Toen Hélène bleef zwijgen ging haar moeder, die het nu maar het best vond geheel openhartig te zijn, voort:

„Zie je, lieve Lena,' — ik heb altijd je besluit volkomen gebillijkt, en je gelijk gegeven.— Trouw nooit een man dien je niet liefhebt, — niet

Sluiten