Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onhandigheid had begaan, van zelve aan George te komen vertellen, wat hij het laatst van allen immers door haar had moeten vernemen.

„Maar waarom niet? — Ik als haar voogd had toch ook wel een weinig recht het te weten niet-waar?" — zei hij.

Nu begon zij hem om zijn wilskracht en flinkheid te bewonderen. — Hij wilde zich dus tegenover haar goedhouden. — Hij wilde haar niets laten bemerken van zijn eigen in droom vervlogen illusie, — van den strijd dien het hem gekost moest hebben haar zoo plotseling af te staan aan een ander, haar die hij zoo lang in stilte had liefgehad. En tegelijk kwam er nu ook een gevoel van verlichting over haar omdat hij het ten minste dus wist; — omdat zij althans nu niet zelve degene behoefde te zijn die hem zoo diep moest wonden. — Ondertusschen ging hij kalm voort:

„Het spreekt van zelf, dat Julie's handelwijze niet te verdedigen is. Ik heb haar dat gezegd; en ik ben er van overtuigd dat zij het ook zelve wel inziet. — Maar nu alles eenmaal zoover gekomen is, heb ik toch ook medelijden met haar. Zij heeft onnadenkend gehandeld, — zonder te bedenken waar het toe leiden kon. En toen

Sluiten