Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gaf ik er mij zelf nog weinig rekenschap van of er iets méér voor je was in mijn hart, dan zulk een oppervlakkig gevoel. Ik heb er je voor te danken Hélène, dat jij zelf het eerst mij geleerd hebt in te zien hoe hoog en heilig en ernstig het leven is. Door de moedige wijze waarop jij je eigen weg, dien je voor dien van je plicht hieldt, bent ingeslagen, heb ik getracht ook den mijnen te vinden voortaan; en zoo ook leerde ik begrijpen hoe je groot gelijk hadt, toen je jezelve en je leven niet wildet verbinden aan iemand dien je niet kende dóór en dóór."

Hélène snikte zacht: gelukstranen. — „Maar nu ken ik je reeds lang, — en jij mij niet-waar?" fluisterde zij. ,,En daarom behoeven wij niet voor de toekomst te vreezen. — Want wij weten dat onze liefde bestand zal zijn tegen vooren tegenspoed, — dien wij reeds samen hebben doorgemaakt."

„Mama," zegt Hélène zacht en treedt in de reeds schemerige kamer, waar hare moeder nog in gedachten verloren zit: — „Mama, — het is alles zoo anders gekomen dan U dacht."

Zij knielt neder en zoekt haar moeders hand;

Sluiten