Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Ja, hier! waar dan? wacht, 'k kom bij je.

Grader staat weer op, stapt van de brits af en zwaait dronkemansachtig naar den hoek, waar Willemse ligt. Deze richt zich half overeind, reikt hem de kaars. „Hier hei je 'm, maar pas op, dat je niet gesnapt wordt, je hebt 'm niet van mij hoor! Pak aan dan!"

— Waar is-i? 'k Zie geen sodemieter, hei je geen lucifers?

Die heb ik wel," antwoordt er een.

— Steek aan!.... zie zoo, ol rijt, de bulle zijn present, nou gaan we hevig lezen, goddorie jö, zoo'n leuk bock, je bepist je van 't lachen.

— Hoe heet 't?

— Laura, of 't opgeheven bedgordijn.

Grader keert met de aangestoken kaars terug naar z'n plaats; op de brits laat-i wat vet druipen, zet de kaars er in, ze vasthoudend tot het vet gestolt is. De slapers worden nu ook wakker, blij-verrast kijken ze naar de brandende kaars. En de tamboer is aan 't bladeren in z'n boek, om de kittelendste passage uit te pikken. „Effe wachten hoor", zegt-i „de seance zal dalek beginne."

- Dan ga ik in die tusschentijd m'n aardappelen afgiete," zegt Willemse, opstaande en naar de kiebelton in den hoek waggelend. „Sodeju, wat stinkt die ton, als je d'r bij staat, ruik's! geen wonder, 't ding is haast volgepist."

Als hij klaar is, keert i terug naar z'n plaats, laat zich languit vallen tusschen z'n rechter en linker slapie.

De tamboer heeft inmiddels gevonden wat-i zocht, en legt het boek vlak bij de kaars; met z'n eené hand ondersteunt hij z'n hoofd, de andere ligt klaar voor 't omslaan van de bladen.

— Nou ?" zegt-i, „ligge we hier niet fijn, hè? welk burger! '11 echte salon de varietee, niet dan?

En met 'n heete pret begint hij de lectuur. De anderen hooren gretig toe, houden 't bovenlijf rechtop om Grader te kunnen zien; 'n enkele blijft liggen, languit op z'n rug. En ze grinniken, ze proesten 't uit, hun oogen glansgeilen van heeten wellust, van heelemaal opgaan in de kwistig uitgestalde zwijnderijen van het allerschunnigst boek.

— 't Is fijn hoor!" zegt Willemse, als Grader even pauseert, ,,'k zal 't 's voor m'n meid meenemen. Hoe kom je daaraan?

— O, dit is nog niks, 't lolligste mot nog komen, wacht maar!

Doch ze worden teleurgesteld door het plotseling scliel schet-

terende signaal: „korporaal van de week."

Sluiten