Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VOCE. Heil u, Speranzo! O, het was tot een schoone vervulling, dat ik hierheen werd gedreven! De verhalen over uw heerlijke hulp vervulden onze ooren! Nu keert ge weer ....

SPERANZO is eenige schreden gegaan op de rots, in de richting van het vlakke land. Dan ziet hij het aan, en schudt ernstig het hoofd. Neen — Ik keer niet weer — Nog niet; nog niet... THEMENA. O, Mediothea, de arme!

SPERANZO, als plots opwakend uit een droom van mijmering: Mediothea....

O naam, dien ik ontvlood! O Geluk, dat ik versmaadde! Geluk, geluk .... in de lage landen ....

SURVIVIO. Meester! Wat demon grijpt u aan?! SPERANZO. met kracht van beslotenheid: Ik zal haar redden! THEMENA. Dank, dank! O, uw stem zal haar verkwikkendste laving zijn! Meester! Ga mee, ga mee!

SPERANZO doet drie schreden op de rots in de richting der vlakte, dan staat hij stil. Neen. Het kan niet. Dit kan niet.

THEMENA. Maar ge wilt haar redden! Kom dan, naar ons huis!

SPERANZO. Dat gave geen baat, Themena. Ik kan deze vlakke landen aanzien vanaf de rotsen waar het Wondere Woud gegroeid staat; en ik kan de vlakte dan liefhebben en ze zegenen, en haar redding beramen. Maar als ik neerdaal, weer, onder hare bewoners, dan vervloeit mijn kracht en ik zie die wegebben op de zwakke deiningen welke de wind strijkt over de wijde korenvelden .... Weg, naar den wijkenden einder ....

VOCE. Bij de latere woorden van Speranzo is hij hem met verrukking strak gaan aanstaren. Ik voel wat gij zegt . . . Het

is een waarheid Het is of men is uitverkoren hier

THEMENA. Maar ééns reddet ge ons toch; en ge waart

toen onder ons!

SPERANZO. Ik ging heen, Themena, omdat ik de macht om u te genezen zoo als ik dat deed, voelde slinken in mij. Doch de tijd is kostbaar. Ik wil Mediothea redden. Haal haar hier. Breng haar in mijn woning, ginds ver in het Woud, waar in de windharp de stem der Oneindigheid zingt. De schemer daalt. In den

Sluiten