Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

MEDIOTHEA. Mij maakt de strijd, de felheid bang ... zoo bang ...

SPERANZO. Mijn kind — Toen gij het heerlijk wonder deedt, genoot ik hoog geluk — Brengt u nu leed deez' ure van mijn mannelijke stijgen? ...

MEDIOTHEA. De nacht is liefde's land — waar 't samenzijgen van man en vrouw beeldt liefde's monument...

SPERANZO. Een klare kracht straalt van klaar firmament! O Mediothea, hoor de harp die zingt...

MEDIOTHEA. 'k Hoor... in dien klank, die tot mij dringt... een angstigheid, een droevig voorgevoelen ...

SPERANZO. Hoe? Klóéke daad spelt mij haar klare en koele, haar evenmaat'ge luiding; als de tred van 't regiment, dat gaand den sabel wet...

MEDIOTHEA. Speranzo! Wee! Zegt niet die klank ons 't zelfde? Maar stil, ik wil uw vróuw zijn — Lafheid zwijg! Ik volg met moed, mijn man! Speranzo, stijg! Zij klimmen een eindje. Dan staan ze stil:

SPERANZO. Mijn teeder lief, — uw oogen zonken diep; ze staren mat omhoog uit lage wallen! Hun glanzen doft — Zij valt bijna. O, 'k vrees dit meest van al... Zie toe, zie toe ...

MEDIOTHEA. Daar waar ik gisteren liep, is nu het levend water...

SPERANZO. 't Levend Heil! Dat allen die laag wonen, blijdschap brengt... O Liefde, die het Leven hebt geplengd!

MEDIOTHEA. Gij zegt het... 't Leven is uit mij geboren —

SPERANZO. Uit 't godlijk instrument van de Eeuw'ge Macht...

MEDIOTHEA, mijmer-starend: Hij sprak van Jeanned'Arc—

SPERANZO. Haar puurheid baarde kracht...

MEDIOTHEA. En haar bestaan ging door die Kracht verloren ... O Vrouw — Maar wee, die aan zich zelve dacht, wordt waardloos werktuig, wordt terecht versmeten ... Laat ik dit zeggen nog: in dezen nacht was zelfvergetenheid mijn heele weten... mijn heele kunnen — Kom, 'k ga met u voort. Van nu wordt uit mijn mond geen klacht gehoord ... Zij klimmen.

Sluiten