Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toe, Mediothea! Hoed uw gang! O, vat mij! Mediothea! O! Te laat... Mediothea is uitgegleden. Zij valt. De beek sleept haar haren mee, zij glipt van de rotsen en wordt onzichtbaar. SPERANZO. Mediothea! Een wolk van duisternis.

NEGENDE TOONEEL

Speranzo, dan Survivio en Mediothea, later de Knapen en de Maagden, daarna Voce en Themena.

SPERANZO. Snelt naar beneden. Staat een oogenblik in doodsangst; maakt een beweging, maar durft den hoek van den rotswand niet om te gaan. Survivio komt, gaat snel achter de rotsen, komt terug met Mediothea, veeg hangend in zijn armen. Met zwijgend leed blikt hij Speranzo aan, en legt haar in het witte bloemenbed. Speranzo knielt bij haar.

MEDIOTHEA. Vaarwel, vaarwel, mijn Lief.

SPERANZO. Mediothea!

MEDIOTHEA, veeg sprekend: Ik heb u lief, tot aan mijn na'en dood. En wat dan van mij leven blijft in 't Al, heeft nog Speranzo lief.. . den grooten volksvriend .. ♦

SPERANZO. U heb ik lief, Mediothea — U alleen ... MEDIOTHEA. Ik dank u voor dien zoeten leugen, lief... SPERANZO. Hoe zal ik leven zonder u, mijn godskind. . . MEDIOTHEA. Gij zult het, want gij hebt zoovelen lief, o Man!

SPERANZO. Wee mij, wee — Mediothea, zeg 't... is dat de droefnis die uw lichten voet deed glippen , MEDIOTHEA. Het levenswater, dat 'k zelf ontbronde aan t eindloos wolkenweevan liefde was 't... Zoo sterft een vrouw. SPERANZO. Maar ik — o, 'k weet: mijn woord deed glissen toch de rappe voetkracht die zoo zeker trad ...

SURVIVIO. Laat sterven stil in vree wat welkt alree. Stoor niet, met reden's wreeden, scherpen tik, vlijmende zoetheid van dit oogenblik —

MEDIOTHEA. Neen, zoo ik half al ben in geest, en aardevrij, laat waarheid druppen voor het laatst uit mij ... O waan

Sluiten