Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eeuwige lied van de deinende menschheid... De drang is nu, van hier te gaan.. .Vaarwel, doodsch Woud... Gaat langzaam weg.

THEMENA, tot Mediothea: Mijn Kruiskind — Ik kan den aanblik van uw geluk niet verlaten ... Zij zet zich, geen blik van Mediothea afwendend, zoo neer, dat het publiek in de zaal haar van achteren en terzij ziet. Zoo blijft zij in doodstille houding, die niet een houding van smart is. De windharp, welke een pooze zweeg, herbegint haar ijle zilveren tinkeling, tinkeling.

Het doek daalt

EINDE

Sluiten