Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DEKMES, z. nw., o.. = (Stroodekker) Mes dat dient om het stroo en de wisschen af te snijden.

Bij C. Dekkersmes.

DEKPEERJD , z. nw., o.. = (Stroodekker) Trede met twee haken voorzien, waar de stroodekker onder zijn werk op zit of staat. C.

DEKPLANK, z. nw., vr.. = (Schipper) Plank van het dek. Er zouden twee nieuwe dekplanken in 't schip moeten, want het dek gaat versleten zijn.

DEKPRIEM , z. nw., m.. — (Stroodekker) IJzeren priem, licht gebogen op heel zijne lengte en op 't einde voorzien van eenen haak.

DEKROE DE), z. nw., vr.. = Roede , wischwaartusschen de stroodekkers het stroo leggen en waar zij het aan vastbinden. C. D. S.

DEKSCHOOF, z. nw., vr.. = In het midden doorgevouwen schoof, die dient om op het land eenen stuik oogst te dekken. D.

DEKTROEVEN, werkw., onov. (hebben), onsch.. — Oud kaartspel. Men verdeelt de kaarten in zooveel gelijkehoopkens als er spelers zijn. De onderste kaart is troef. Nu slaat elk overhand eene kaart om op éen hoopken, totdat het eenen speler lukt eenen troef te blikken, die dan roept : dekt mij. Nu moeten de andere spelers elk nog eene kaart omslaan om den eersten troef te dekken. Al de omgekeerde kaarten worden den blikker van den eersten troef toegeëigend. Weer begint men de kaarten op éen hoopken te keeren en wie eerst zijne kaarten kwijt is, betaalt aan al de andere.

DEKWIJM, z. nw., vr.. = Fijne, effen wisch

waarmede het stroo aan de dekroeden vastgebonden wordt.

Ook dekuiisch.

DEKWISCH, z. nw., vr.. — Z. Dekwijm. C. D. S.

DELEN, bijv. nw.. = Van grenenhout. Een delen plank.

DELPER, z. nw., m.. = Dorpel.

Ook duilper.

DELVEN, werkw., overg.. = Begraven, in den grond steken. D. K. sepelire. Een koe delven.

Wordt meest gezeid op dieren die van eene besmettelijke ziekte gestorven zijn.

Z. Verdam. 2), 121.

DEL VER, z. nw., m.. — Z. Wdb..

Spr. : Eten gelijk een delver, zeer veel.

DEM, z. nw.,m.. — Geendem, niets, geen zier. C. T. R- Hij zal er geenen dem van hebben. Ik betrouw hem geenen dem.

Ook geen duit, geen knop.

DEMIT (klemt op e. i =ie), z. nw., m. (niet o.). = Soort van katoenen stof, effen langs de eene zijde en gewold langs de andere, damite, démitte. D. S. T. R.

DEMME, tusschenw.. — Uitroep. Demme toch! wat doet hij nu !

Ook dimme, dimmelingen, verdemme.

DEMPEN, werkw. .overg.. =Inhouden, uitroeien. S. K. in nihilum redigere. Men dempt de peeën met het land dikwijls te eggen.

DEMPIG, bijv. nw.. = Kortademig, kortborstig. C. K. asthmaticus. Dempigpeerd. Vader is te dempig om rap te gaan.

Z. Verdam.

DEMPIGAARD, z. nw., m.. = Iemand die zeer dempig is.

DEMPIGHEID, z. nw., vr.. = Aamborstigheid.

C. K. asthma.

Z. Verdam.

DEMSTER , bijv. nw.. — Z. Deemster. D.

DEN. lidw.. — Komt voor deuren. Rond den elven. Veur den tweeën. Rond den halver eenen.

DEN, z. nw., m.. — Z. Deel.

DEN, z. nw., m.. — Z. Aard. C. S. ook ienne. Bij

D. dem, den , dent en dein. K. denne = area.

DEN, z. nw., vr.. = (Schipper) Lange plank van 't schip die op haren kant staat en waar de luiken op liggen. K. dennen van tschip, tabulata navium Veroud. zegt V..

DENBOOM (scherpe 0), z. nw., m.. = (Schipp.)

Houten balk die van het eene schild naar het ander gelegd wordt en tot steun dient van halve luiken.

DENDEUR, z. nw., vr.. = (Schipper) Deur waardoor men van het ruim in den vooronder kan gaan.

DENDEEN (scherpe*), aanw. voornw.. — Mannelijk enkelv. van dedie. 't Zijn alle twee kostelijke boeken , maar dendeen zal ik u toch geven.

Vergel. beeden en bieden, veertig en vier.

DENEN, werkw. onov , eenp. (hebben). = Deinen. Het begint te denen, misschien zal er een onweder opkomen.

DENNEN, werkw., overg.. = (Schipper) In het ruim opsluiten of verbergen. Een lading dennen is eene lading in het schip nemen, zoo nochtans dat het ruim waar de lading in opgestapeld is, door de luiken kan gesloten worden.

DENPLANK, z. nw., vr.. = (Schipp.) Rechtstaande plank die een deel van den den uitmaakt.

DEPOT, z. nw., m. (niet o ). — Z. Wdb. C.

Meest altijd diepo.

DER, bijw.. — Wordt gebruikt vóór er, telkens het woord dat onmiddellijk voorafgaat, op Z, n, r of eenen klinker eindigt. C. D. S. Ik zal der zijn. Hij kan der niet aan doen. Hij zou der moeten weggaan.

— = Daar, in het begin der rede. C. D. Der was eens een klein ventje en dat heette Duimken.

Z. Verdam.

Sluiten