Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

KWIKKELEN, werkw., onov. (hebben). = Wankelen, schommelen. Mijn stoel kwikkelt. De moeder, om heur kind te doen slapen , kwikkelt met heuren stoel.

— = Niet gerust kunnen zijn, gedurig heen en weder bewegen en loopen. C. S. 't Is eigen aan de kinderen van te kwikkelen.

— •= Woorden wisselen, zachtjes twisten. Van te kwikkelen komt dikwijls ver-wijten en vechten.

KWIKKELGAT, z. nw., o.. - Vrouw of dochter die niet kan stil zijn. S.

KWIKSTEERT (zware e). z. nw., m.. — Z. Wdb..

— = Frak met kapittelstokken, die vroeger door de jongens gedragen werd.

KWINTEN, z nw., m.. — Spotnaam . kwibus, onnoozele vent, halve zot. C. Onnoozele kwinten.

KWINTEPATINT, z. nw., vr.. = Onnoozel vrouwmensch, trunt.

KWIPSEL, z. nw., m.. = Kwispel, kwast. Aan die vlag zijn gouden kwipsels.

KWIPSELEN, werkw., onov. (hebben) — Kwispelen, kwispelstaarten. De hond kreeg een brok sken suiker en begost te kwipselen.

KWISKWAS, z. nw., m.. = Onnoozele praat. Ik moest mijn ooren stoppen van al den flauwen kwiskwas dien hij vertelde.

KWIST, z. nw., vr.. — Te kwiste gaan, verloren gaan. D. S. Kaapt al de aren op en laat geen een te kwiste gaan.

KWISTELING. z. nw., m.. meest in'tmeerv.. = (Boer) Halm dien men bij het oogsten, boken of dorschen, vallen laat en zoo verkwist.

K( WjORTIER, z. nw., o.. — Z. Kwartier.

Sluiten