Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

MEUZELEER (zware e), z. nw., m.. --(Vogel) Kleine vlasvink, CEgiothns linarius, en rufescens, iarin sizerin en tar. roussatre. S. K. hneuterken.

Ook mui zei eer, roodmatineken, roodnootje, roodp iet je en Engelsche sijs.

MEUZELEN. werkw., overg.. — In kleine stukskens vaneenwrijven , morzelen. Meuzel dat brood eer dat ge 't aan den vogel geeft.

Bij C. « met kleine beetjes eten. »

— tusschenvv. [zijn). ~ In brij zeis vaneenvallen. Het brood is te veel gebakken, het meuzelt te veel.

Ook mor ze] en.

MEUZELING, z. nw., m.. — Z. Meuteling— vr. Z. Meuteling.

MEWIJ. pers. voornw.. = Wij. Altijd aanleunend , met klemtoon op wij. Z. Spraakl., bl. 26., n1' i3.

MIDDEL, z. nw., m. (niet o.). — Z. Wdb.. C T. R.

Bij Verdam m. en o..

— = Fortuun, vermogen. Ik en kan dien akker niet koopen, mijn middel strekt zooverre niet.

MIDDELMEULEN, z. nw., m.. — Z. KoorenmeuUn.

MIDDELSTUK, z. nw., o.. (Kuiper) Stuk dat te midden van den bodém eener ton zit.

MIDDENBEUK, z. nw., m.. = Groote beuk in eene kerk met drij gangen. C. In de kerken met drij gangen heeft men twee zijbeuken en den middenbeuk.

Bij D. middelbeuk.

MIDDENSTE, bijv. nw.. = Middelste. De middenste root boomen is de schoonste.

MIDEENEN. bij w.. — Z. Me de enen.

MIE, z. nw., vr.. — Maria verkort. S.

— Miemoei, Miemoet, moei Maria.

MIE-BETH, z. nw., vr.. — Maria-Elisabeth verkort.

MIEKEGEIT, z. nw., o.. Geit, bij de kinderen. C.

MIEKEN, z.nw.,o„= Mariatje.

— = Halve cent, centiem. Het kind krijgt een mieken, veurdat het naar school gaat.

MIEKER. z. nw., m.. = Buik, maag. Iets in zijnen mieker slagen , d. i., opeten.

MIEL, z. nw., m.. — Emiel verkort.

MIEN, z. nw., m . — Dominicus verkort.

MIEK, z. nw., vr.. — Z. Wdb..

' Spr. : Mieren in zijn gal of zijn broek lubben, niet gerust kunnen zitten , zenuwachtig zijn.

MIEREN, werkw., onov. (hebben). — Mikken, doelen. C. S. Ge moet goed mieren, eerdat ge schiet.

— — Zien of iets recht of effen is, mikken. De schrijnwerker miert als hij geschaafd heeft.

MIE-SEVA, MIE-SJEF, z. nw., vr.. — Maria Jozepha verkort.

MIEZELAAN , z. nw., vr.. — Z. Kriekpruimken.

MIEZER. bijv. nw.. = Lekker, kieskeurig, bijzonderlijk voor 't eten Wel, wat zijt gij een miezer ding van een meisken ! De geiten zijn miezer aan hun eten.

— = Teeder, zwak. S. R. Een miezer kindje. Dat kruideken is uitnemend miezer.

— Miezerig, lastig, knorrig. C. Als iemand ziek is, is hij gauw miezer.

MIEZERKENS, bijw.. = Gemeen, poverkens. R. De zieke zag er mij maar miezerkens uit.

— == Lastig, knorrig. Kind, ge zijt zoo miezerkens vandaag.

MIJ, pers. voornw.. — Z. Wdb .

— Veel overbodig gebruikt. Wat is mij dat nu !

MIJ. bijv. nw.. — Veel gebruikt voor mijn. Z. Spraakl. bl. 28, n>' 25.

MIJDEN, werkw., wederk.. = = Uit den weg gaan, D. S. Mijktu of ik loop u omverre.

— (van) — Mistrouwen , op zijne hoede zijn voor. Mijdt u van dien vent, want het is een verrader.

MIJKEN, werkw..'wederk.. = Ruimen, wegmaken, uit den weg zetten. D. S. Mijktu, of die balk valt op uw hoofd.

MIJNEN, werkw., overg.. Uitzanden, uitzavelen. D. Nen akker mijnen.

MIJT, z. nw., vr.. = Kooi, vogelkot.

Te Sinaai waar de ui op de gewone wijze klinkt, geeft men aan dat woord den 7}'-klank.

Ook muit.

MIK, z. nw., vr.. - Bovenste ingekorven deel van den pijl waar men , bij 't schieten , de boogpees in legt. S.

— = (Boer) Bank met twee latten waar men het stroo tusschen legt om het door te snijden.

MIKKEN, werkw., onov. [hebben). — Z. Wdb..

Spr. : De mensch mikt, God beschikt, l'homme propose, Dieu dispose. Kikken noch mikken. Z. Kikken.

MIKKER, z. nw., m.. = Maat, medegezel in het spel.

MIKMAK, z. nw:, m.. = Kipkap, mengeling van suikerkoekskens.

Sluiten