Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

POELENIER. z. uw., m. ? Poelier. S. R.

POELIE, z. nw., vr.. = Jonge hen. C. D.

Bij C. ook pul en pullie : bij R. pul; bij S. poel, pul, poelje en putje.

— = Jonge tamme eend.

POELIERS VLUG. bijv. nw., — Wordt gezeid van eene duif die bekwaam is om aan den poelier verkocht te worden.

POELSEN.POLSEN , werkw., onov. (hebben). = Door modder, slijk of water gaan. De jongens polsen geren in de grachten. De straat was zoo vuil dat ik moest poelsen om er deur te geraken.

— De maan polst, wanneer zij omgeven is van dikke wolken die nu en dan haar licht verduisteren.

POEN, z. nw., m.. = Geld , rijkdom. V. D. S. Hij zit met den poen.

Bij D. o..

POEP. z. nw., vr.. = Aars, achterste. C. Hij viel met zijn poep op den grond.

Ook poepegat.

POEPEGAT. z. nw., o.. — Z. Poep.

— Vriendelijke naam door moeders, aan hunne kleine kinderen gegeven. Wel ! mijn poepegatje !

POEPER, z. nw., m.. = Aars, achterste. V. S. Hij kreeg slagen op zijnen poeper.

Spr. : Met de poepers zitten, verlegen, bevreesd zijn.

POER, bijw.. — Poer zitten, niets meer hebben, ruts zijn. Iemand die in 't spel al zijn centen verloren heeft, zit poer.

Vandaar afpoeren.

POES. z. nw., vr.. — Z. Wdb..

— Poes hebben , zich goed gewarmd hebben gelijk een kat.

— ~ (Kindersp.) Meet. Een poes hebben, in het meetjeschieten , met den stuiver op de lijn liggen.

POESJENEL. POESNEL. z. nw., m.. = Hansworst , kluchtenmaker , polichinelle.

POESJENELLE(N)SPEL. z. nw.. o.. = Poppenspel. C.

POETSEN , werkw., overg.. — Z. Wdb..

Spr. : De plaat poetsen. Z. Plaat. Hij is van de ratten gepoetst. Z. Gepoetst.

POEZEKEN, z. nw., o.. = Pluis , dikke vezel. Aan den boord van haar kleed hangen poezekens.

— Z. Minne. C.

POEZEMINNEKEN. z. nw., o.. — Troetelnaam eener kat. R.

POEZIE, z. nw., vr.. — Z. Pnzie.

POK, z. nw., vr., meest in 't meerv. gebez . — Z. Wdb..

Zwarte of bloedende pokken, soort van gevaarlijke pokken, variole he'morrhagiqite.

— (Boer) Pokken, ziekte der boekweit, waarbij er hobbelkens op de stengels der plant verschijnen.

POKACHTIG, bijv. nw.. = De pokken voorspellende, eigen aan de pokken. Veel hoesten veur een koe is pokachtig.

POKKENIER. z. nw., m.. = Iemand die de pokken heeft. D.

POKKENKEI. z. nw., m.. = Kei met hobbelkens.

POKKENWEZENS. z. nw., o., meerv.. =. (Tritsspel) Worp van drij vijven of, gelijk men gewoonlijk zegt, van vijven drij. •

POKSTEEN . z. nw.. m.. = (Steenbakk.) Onregelmatige steen , steen met pokken of hoogten door den regen veroorzaakt, toen hij te drogen lag.

POL. z. nw., m.. — Leopold verkort. C.

POL, z nw., m.. — Z. Poel. C. S.

Spr.: Het polleken en de roe, dat komt het kleinste kindeken toe.

POL, z. nw., m.. — Z. Ovenpol. C. S.

POLDERBAAS. z. nw., m.. — Overste van eenen polder die in macht onmiddellijk na den dijkgraaf volgt.

POLDERBESTIER. z. nw., o.. = (Dijkw.) Ingelanden die eenen polder besturen. Dit bestuur wordt door eenen dijkgraaf, een of twee gezworen en eenen penningmeester uitgevoerd.

POLDERBOER, z. nw., m.. = Boer uit de Polders.

Spr. : De polderboeren kijken over de dijken , wordt gezeid als er een onweder uit het Noorden komt of als er 's avonds donderkoppen in het Noorden te zien zijn.

POLDERBOOT . z. nw., m.. — (Dijkw.) Lange sloep waarvan het voorste en 'tachterste denzelfden vorm hebben en die gebruikt wordt bij 't werk aan den polder.

POLDERGROND, z. nw., m.. == Grond aan polders eigen, vette, zware grond.

POLDERGRIJS, bijv. nw.. = Donkergrijs, van sajet gezeid. Poldergrijze saai.

POLDERGROND, z. nw., m.. = Akkers in de Polders gelegen.

-—= In 't algemeen, zware, vruchtbare grond.

POLDERHAAK, z. nw., m.. = (Dijkw.) Dijkhaak.

POLDERHAK. z. nw., vr.. = Zware hak om grond los te kappen.

POLDERHOUT. z. nw., o.. = (Dijkw.) Eiken rijshout.

POLDERKALF, z. nw,, o.. Polderkoorts,

iièvrepaludeenne. C. D. S.

Ook poldermntten.

Sluiten