Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— O —

De lessen van den Theaterdirector in het Vorspiel van Faust mocht ik dus in praktijk brengen.

De indruk dien ik van de thans gevoerde briefwisseling kreeg, was dat de Koninklijke Vereeniging, bij welke mijn letterkundige vriend als tusschenpersoon optrad, het stuk met beide handen aannam. Alles werd goed gevonden, behoudens een paar licht te wijzigen versregels. En — wat de kroon op het werk zette — de Stad Amsterdam bewees ons de groote onderscheiding om het te bestemmen voor de opvoering die Z ij eigenlijk geven zou, en wel op 8 September, in tegenwoordigheid van de twee dagen te voren ingehuldigde Koningin, van de Koningin-Moeder, en van tal van gasten.

WÈlt wil men nu eigenlijk nog meer als schrijver? Iemand die maar een klein beetje verbeeldingskracht heeft, kan begrijpen wat de auteurs van het stuk dat door Neerlands hoofdstad zulk een hooge onderscheiding waardig gekeurd werd, zich wel moesten voorstellen!

Maar... zóó ver zou het niet komen. Den iyden Juli, dus zeven weken vóór den bestemden dag, kreeg ik de mededeeling dat de Stedendwinger niet voor het doel waartoe het stuk geschreven en bestemd was, zou gebruikt worden.

Er was geen hooger beroep op dit vonnis mogelijk.

Iedereen die voor een feest, welk ook, wel eens een schotel klaar gemaakt heeft die afbesteld werd, zal kunnen begrijpen dat er, bij m ij althans, teleurstelling was.

Maar. .. beter nog zóó dan dat mij later misschien het verwijt trof dat ik mijn hoog en eenig publiek teleurgesteld had of geergerd.

Mijn medewerker en ik zijn, nadat de beslissing gevallen was, in der minne gescheiden. De firma is ontbonden. Hij heeft de verzen die hij voor het slot gemaakt had, teruggenomen; en omdat ik dan toch een slot wilde hebben, heb ik mij beholpen met eigen werk.

Sluiten