Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar onze bondgenoot heeft helpers noodig, En daarvoor kiest zij mannen zooals ü.

( Gerucht in de verte. Daarna geroep: Vivat Oranje!) Zie eens, wie nadert daar!

vanStirum, 't Zijn vrouwen, Prins!

Fr. Hendrik. Wij kunnen heden hier geen vrouwen velen!.

Amalia van Solms; Jonkvrouw van Dordt; Maarschalk. A m a 1 i a. Moet ik weer gaan ?

Fr. Hendrik. Amalia!

A m a 1 i a. Mijn heer !

Fr. Hendrik. Wie bracht u hier ?

Amalia. Mij bracht mijn sterk ver¬

hangen !

Ik kon niet langer buiten u, mijn Prins :

Slechts enkle malen toeft gij aan mijn zijde,

Maar nu reeds maanden lang ontbeer ik u, En Huijgens brieven trokken mij zoo zéér.... Fr. Hendrik. Hoe komt gij hier ?

Amalia. Vermomd als koopmans¬

vrouwen

Met vrijgeleide dat de vijand gat.

(Alle anderen trekken zich langzamerhand terug.) Fr. Hendrik. Maar als ge mij geleide hadt gevraagd Dan had ik u doen halen met mijn lijfwacht. Amalia. Dan hadt gij mij doen blijven waar ik was. Fr. Hendrik. Meent gij dan dat ik niet naar u verlang? Amalia. Ik weet dat ge altijd van gevaren spreekt. Fr. Hendrik. Omdat een vrouw niet in het leger thuishoort. Amalia. En als ik nu 't gevaar eens met u deelde ? . ...

Mij dunkt, ik ben toch veilig in uw tent ? Fr. Hendrik. Dat zijt ge zeker niet; in 't legerkamp Dreigt allerlei gevaar : er heerschen ziekten,

Vooral voor hen die 't leven niet gewend zijn.

Sluiten