Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

er niets voor.... Geef me eens den zandbak aan en een wollen lapje, dan zal ik baar eens netjes oppoetsen. Als ze blinkt, vind ik er misschien een kooper voor."

„Goed moeder," antwoordde haar zoon, en bracht het gevraagde.

De moeder deed een weinig schuurzand op het lapje, nam de lamp in de eene hand, en begon met één krachtigen haal te wrijven ....

Op hetzelfde oogenblik was het, of er een groote vlam door de kamer vloog. Alles kraakte en dreunde .... en voor de arme vrouw stond een ontzaglijk wezen, dat met een zware stem haar toeriep:

„Wat wilt gij?.... Ik eii al de dienaren van de Lamp zijn bereid u te gehoorzamen!"

Dit gezicht en die stem waren te verschrikkelijk en te onverwacht voor de goede vrouw. De Lamp liet zij op de tafel vallen, en, als haar zoon niet toegeschoten was, zou zij bewusteloos op den grond neergekomen zijn.

Aladdin was, om de waarheid te zeggen, meer ontsteld over de bewusteloosheid van zijn moeder dan over de verschijning van den geest. Hij had in het onderaardsche hol er al een gezien, en van dien volstrekt geen kwaad, integendeel, de verlossing uit zijn nauwe gevangenis ondervonden. En daarom riep hij kort en bevelend tot den geest, terwijl hij zijn moeder op een stoel neervlijde en haar hoofd tegen zijn borst deed rusten:

„Breng eten!"

Onmiddellijk verdween de geest. Eenige oogenblikken van spanning verliepen. Toen keerde hij terug en plaatste een tafel voor den verbaasden jongeling neer, een tafel voorzien van allerlei uitgezochte spijzen. Even keek hij Aladdin vragend aan, als om op nieuwe bevelen te wachten. Toen deze ontkennend met het hoofd schudde, verdween hij.

Het geheim van de Wonderlamp was opgelost!....

En nu .... een heerlijke geur van lekker toebereide spijzen

Sluiten