Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ergens, dan is hier ten volle van toepassing het „sic transit gloria mundi! — Ziet hem daar staan, den grijzen veteraan, die eeuwen over zich heeft zien heengaan en geslachten na geslachten aan zijn' voet heeft zien verrijzen en verdwijnen! Een netwerk van knoestige worteltakken, door een ijzeren hekje omgeven, eene kroon, welker takken van weinig meer dan gewone lengte door paaltjes geschraagd worden, — ziedaar al wat er van zijn vroegere grootheid is overgebleven! Want ja, groot is hij geweest! Eertijds strekten zijne reuzenarmen zich tot de belendende huizen uit, zóó zelfs, dat een gansch regiment soldaten, naar luid der legende, onder het bladerendak schuilen kon. Met het stijgen der jaren verminderden evenwel zijne krachten, totdat thans weer, blijkens de forsche loten, een verjongd leven in hem ontwaakt schijnt.

Waar thans het nieuwe Gemeentehuis zich verheft, stond tot nog vóór weinige jaren een soortgelijk gebouw, voorzien van een bordes met arduinen treden en een laag klokkentorentje en hetwelk eertijds dienst deed als kapel, toegewijd aan Onze Lieve Yrouw onder de Linde. Duizenden pelgrims togen telken jare naar deze heilige plek om er te bidden voor het wonderdoende beeld der zoete Lieve Vrouwe. Na den Munsterschen vrede in 1648 werd de kapel gesloten en naderde zij langzamerhand haren ondergang, totdat men in 1728 besloot het bedehuis in te richten tot „raadhuis," dat naderhand, in den jare 1836, nog eens herbouwd werd.

Bijna recht vóór 't Gemeentehuis staat de „Vrijheidsboom," dagteekenend uit de dagen van „Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap" en sindsdien opgewassen tot een schoonen eik met breede bladerenkroon, terwijl het jeugdige stammetje, ongeveer in 't midden van het Marktveld, de herinnering levendig houdt aan de troonsbestijging onzer geliefde koningin Wilhelmina.

Sluiten