Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

even overwippen naar de slaapkamerdeur: ,,sept heures, m'sieur!"

En als zij het entrée'tje stofte, met zijn wapentrofeeën, zijn Chineesche maskers, zijn houten afgodspoppen en zijn Moorsche lantaren aan de zoldering, of tusschen keuken en werkkamer heen en weer haastte voor de koffie-en-brood van 't ontbijt, dan kwam, zijn bloote voeten in roode muilen en stukken van zijn bloote kuiten uit den witten burnous, dokter Valency haar langsgegaan, zijn werkkamer door, naar zijn „cabinet de toilette."

— „Bonjour madame Bonneau."

— „Bonjour monsieur..."

Jeanne had bijna geen tijd om te kijken of te groeten, in haar spoed van werken.

Zij schoot de slaapkamer binnen, haalde het bed af... Op een tafelhoek in de studeerkamer kwam het blad te staan met het bruinsteenen kannetje koffie, het bruinsteenen kannetje heete melk, de groote paars-ombloemde café-au-lait-kop met vier suikerklontjes in den schotel en een bordje met twee croissants.

't Was dan bij achten.

Jeanne gaf nog een laatsten, haastig verdwaalden coup de plumeau in de volte van het Oostersch salonnetje, hing haar schort weer aan den haak achter de keukendeur, sloeg haar cape-manteltje om, en ging.

Zij ging drie verdiepingen hooger, naar madame Lourty.

Als zij daar de op een kier gezette voordeur zachtjes openpiepte, had zij weer, links, de pijpela van het keukentje, door welks rood-en-blauw glazen deur dan al breeder banen kleurig licht in het ruim lijkend, want bijna leege, entrée'tje vielen. Rechts

Sluiten