Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met dan onbeholpen had kunnen oververtellen, en het bracht ook geenerlei verandering in haar gewone wijze van doen; met Paschen ging zij evengoed haar takje gewijde palm halen in St. Etienne du Mont - dat behoedde het huis voor brand - en als madame Dutoit op de enkele onderwerpen van haar k ernen levens-catechismus kwam, dan sprak ze flink van zich af: nee, ze wist niet op wien haar man ging stemmen... Robert zei, dat ten vrouw daar niet mee te maken had, en Robert had gelijknee Robert vertelde haar niet hoeveel hij precies ver ïende en uitgaf... een man hoefde dat volstrekt met te doen... zij had het immers goed in de wereld, wat wou ze dan meer?...

Een zeer zwak punt van Jeanne tegenover madame Dutoit was haar gebrekkige geletterdheid; zuiver ransch spreken had ze nooit kunnen lèeren, met moeite las ze hetgeen gedrukt stond, en geschreven schrift zoo goed als niet. Madame Dutoit vond het haar plicht, daarin verbetering te brengen, maar Jeanne, met de loosheid, die haar in enkele zaken ook eigen was, wist steeds verborgen te houden ot hoever wel haar onkunde ging, zoodat het usschen die twee een altijd weer aanvangende verholen schermutseling bleef van betrappen en ontwijken, die voor madame Dutoit een groote bekoring had, doch Jeanne veel hoofdbrekens kostte.

De huishoudelijke voorschotbriefjes schreef Robert en Jeanne leerde ze van buiten, zoodat ze met haar vinger bij de woorden kon meelezen: achttien stuiver een Camembert, vijf stuiver een quart champignons, drie stuiver salade, negentien stuiver twee lamscöteletten, samen twee francs vijf en twintig... maar als madame Dutoit haar voor een dadelijke afrekening riep, dan moest ze allerlei uitvluchten

Sluiten