Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waardiging en over haar booze betichtsels... ze kon zich toch vergissen... er waren wel van die meisjes, die het niet kwaad bedoelden...

Haar zenuwen waren ook weer tot kalmte gekomen. De dokter had een attestje gegeven, Alphonse moest een week rust houden... Daar was ze voor de tweede maal mee naar 't stadhuis gegaan; ze waren bizonder vriendelijk voor haar geweest, de chefde-bureau had haar zelf te woord gestaan, had belangstellend naar alles gevraagd, wel wat al te veel gevraagd, schrok ze soms even, maar hij was beleefd geweest en hartelijk. Toen had ze uit de Geneviève-bibliotheek lectuur kunnen meebrengen waar Alphonse vermaak in vond... hij lag rustig, sliep veel, las wat, speelde een spelletje met Etienne als die uit school kwam, en Zondag, wanneer alles zoo bleef, dan deden ze nog eens een kalm tochtje naar Boulogne, naar hun oude vriendinnen Clairet... och, het waren wel weer goede dagen... ze moest al weer dankbaar zijn voor wat de uren haar brachten.

Nu maakte zij vol toewijding het vulseltje van fijngehakt vleesch en brood-deeg klaar, waar ze zoo-met-een de tomaten mee ging farceeren; daar hield Alphonse altijd zoo van, als hij ziek was... 't Kon eT eigenlijk wel niet af, maar Etienne en zij hadden goede magen, kom, dan aten zij een paar dagen maar eens een flink bord gerstesoep.

O! die rust, Alphonse nu veilig en wel in huis te weten... geen spionneeren, geen angst bij te laat komen... En als Jeanne toch nog eens gelijk had, als dat meisje eens een goed meisje was, die haar man niet wou, en die ook zijn geld niet wou... haar arme, schaarsche geld, dat ze zoo noodig had voor alles, voor de huur, voor 't school-

Sluiten