Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

achter haar hemdjes en broeken liggen! ei! ei! Maar hij zou ze waarschuwen! Hij wist nou, hoe hij met 'r om moest springen!

Met vinnig krassende halen vulde hij twee quittanties in, half luid sprekende bij zijn schrijven: — drie termijnen, 22,50 frcs... 9 franken afgedaan... 13,50 frcs... verschenen rente 4.95 frcs... 18,45 frcs... Maandag 28 Augustus, 7,50 frcs... voldaan — 25,95 frcs...

Hij streek het geld op, liet het los in zijn zak glijden, gaf haar een koperstuk terug. Dan, zonder groeten, draaide hij zich om en trok de deur met een smak in het slot.

Een oogenblik bleef madame Legiienne verwezen midden in de kamer staan. Er lag een frankstuk op tafel, en ze had een sou in de hand.

Toen Louis, de kostganger, om kwart voor zeven thuis kwam, vond hij in de loge alleen monsieur Herz. Op den stoel voor het bed, in zijn blauw-grijze demi, waarbij zijn gezicht met het vaal roodblonde kneveltje en puntbaardjei van een doffe bleekheid was, zat monsieur Herz vergenoegd te wachten. Aan zijn korte beenen stonden de groote, platte schoenen slechts met de voorstukken op den grond.

Louis, de pet op één oor, groette verlegen.

— „Is madame Carpentier er niet?" vroeg hij.

— „Ik wou juist hetzelfde aan u vragen," zei monsieur Herz bedachtzaam.

— „Hé...!" kwam Louis verwonderd.

— „Ze is misschien naar de Rue de Bréa," bezon hij zich even later, als hij schuin over Herz naast de spiegelkast was neergevallen; „daar gaat ze veel heen; 'r schoondochter, die moet bevallen." Hij

Sluiten