Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„pantoffel van Napoleon I," wees ze aan; 't was een gewone puntige pantoffel van goudleer, zonder versiering en met een vlakken zool; „en dit... dat is de schoen van Henri de Montmorency..."; zij vertelde wijdloopig over een muiterij van dien Montmorency en van een Gaston de Paris... en hoe hij onthoofd werd in 1632...

Jozette, volgzaam, boog zich over de vitrine, bezag het zwart-lederen voetbekleedsel met zijn wonderlijk hoogen hak en zijn vierkanten neus... ja... ze vond er eigenlijk niet veel aan... maar zij luisterde toch met vriendelijke belangstelling.

Mademoiselle Villetard, wat opgewonden, zocht weer de glazen bakken langs... „soulier ayant appartenu a Catherine de Médicis..."

Langzaam wende zich het oog aan de schemerige glimmeringen van het glas... Jozette hoorde maar vaag naar de verhalen over die Catherine de Médicis... Karei IX... den Bartholomeus-nacht... zij knikte telkens even, keek Mademoiselle eens aan, als een teeken, dat zij luisterde... dan ontliep haar blik weer den bewusten schoen en het verhaal, ging op eigen gelegenheid te dwalen in de dichtbije vakken... Met een verstrooid vermaak merkte zij belachelijkheden op van vorm en afmeting... wat een allerzotste lange punten!... wat een domme hooge blokjes!... wat ©en zevenmijls-laarzen!... Soms viel ook het bizonder kunstige van een borduurwerk of het snoezige van een satijnig teêr kleurtje in haar aandacht... Er waren daar een paar zacht-groen zijden schoentjes, met kleine figuurtjes van wit satijn bestikt, en met langs den bovenrand een ruche van groenen-wit-satijnen lintjes; en een paar andere, geheel geborduurd, tot het bekleede hakje toe, met randen vergeet-mij-nietjes en rozeknoppen en margerieten;

Sluiten