Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een nieuwe blik over en weer: zii vnnrlon

corsetiere ver heneden een mndmtp 7nmlc To

"LJ- jjJ**;

ia. corsetiere natuurlijk " -rp iHpn h»r v,;;no

onmerkbaar vooruitgestoken lippen.

Jozette voelde een drift in zich omhoogzieden; maar op het oogenblik zelf dat een scherpe uitval

haar zou ontsnappen, keken zij en mademoiselle

Villetard elkaar aan; mademoiselle Villetard zag toen

pas, hoe gebelgd Jozette was, en Jozette kreeg meelij met de berouwvol onthutste oogen van het oude vrouwtje. Zij zwegen beiden, keken weer terzij; de schimmetjes zaten een oogenblik met verwonderd triumphante gezichten, alsof zij in een moeilijken redetwist het laatste woord hadden gehad.

De samenkomst bleef toen gespannen tot het einde. Men sprak over de winkels uit de buurt; de schimmetjes hadden een toontje van bet-weterij, dat mademoiselle Villetard kregelig maakte, en zij zaten stevig achter op hun stoelen, of ze niet van plan waren, in de eerste uren weer op te staan.

Jozette, in een nog niet bedwongen oproerigheid, zei iets onbewimpelds over Aristide, denkend de twee daarmee te ergeren; zij zag alleen de vadsige grijze oogen even aanvlammen in een belustheid om meer te hooren. Mademoiselle Villetard keek nog bedroefder. Bah! nee, daar was geen aardigheid aan, dacht Jozette, plotseling bekoeld.

Het penduletje op de hoekkast sloeg half tien. Mademoiselle Villetard vertelde nog eens, matjes, aan Jozette het verhaal over de hoeden van g.45 frs.; de schimmetjes werkten met een onversaagden ijver aan haar kraagjes, leenden eikaars priempje om de gaatjes mooi rond te boren, gluurden op eikaars werk, om te kijken of de een de ander niet een schulpje vooruit was gekomen. Jozette stond het

Sluiten