Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

daar in dien tuin gezeten... ze hadden die ontwerpen voor Roubaix toch wel in de vacantie kunnen maken! en trouwens, dat heele eerste jaar, wat was dat voor een werken geweest!

Aristide, ja, die moest weten wat hij deed, hij zag hem dikwijls niet eens op het perspectief-uur, 's morgens... Misschien kon iemand als Aristide 't zonder al dat blokken doen; Aristide was zoo vlug van begrip, stak zoo hier en daar wat op, en rolde er door... buitendien, hij zag hem niet blijven op de „Arts Décoratifs"...

Als je daar werkelijk iets aan 't onderwijs wou hebben, dan was je heele dag bezet, dat zag hij nu wel, en de avonden er bij... Wanneer wou je je composities maken voor de la Rocque, anders dan 's avonds na half tien?... Hij ploeterde dikwijls tot in den nacht, en het gebeurde, dat ze hem in de Rue Barral een heele week niet zagen.

Hij had, om tijd uit te winnen, „pension" genomen in een kleine crèmerie van de Rue Campagne-Première zelf; hij ontbeet daar aan een tafeltje achter de toonbank en at er des avonds in een soort blinde opkamer met twee werklieden en een armen student; om twaalf uur pakte hij maar een „plat", ergens in de buurt van zijn school.

Aristide had zijn kalme leven van vóór het teekenen in den tuin hernomen; bij de strikt noodige cursussen liet hij het, en in die, waarvoor thuis nog werk te doen viel, had hij volstrekt geen smaak. Hun kamertje was te klein, en hun tafel was te klein, zei hij zichzelf, en dat loopen naar Célestins zolder was hem te lastig... eigenlijk vond hij zulk „huiswerk" ook wel wat kinderachtig tegenover Jozette... Hij „schilderde": zoo eens een paar maal in de week nam hij een morgen of middag vrij, en met

Sluiten