Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

daar zou waarachtig de soep al naar binnen geslobberd zijn, voor ze van.zijn Eng®lsche poespas hadden geproefd... •• v" „

Met behulp van sch&fên en een pennemes peuterden zij de zilver-overplakte kurk, zoo groot als een vijffrankstuk, los, goten den inhoud in een glazen suikerpot om gemakkelijker te kunnen pikken; en de twee mannen, schuddelachend dat de lepels rinkelden in de borden, voelden zich de tranen langs de wangen loopen, zoodra het heet gepeperde boontje of stukje bloemkool hun in de tong beet.

Die suikerpot met mosterdzuur werd de zotternij van den avond. Zij lieten er Jeanne van snoepen, die wegliep van tafel, om bij de waterkraan haar mond te gaan spoelen; ze gooiden ervan in elkanders wijnglas, dronken het dan toch leeg, al hoestend en proestend met hun prikkelende kelen en neuzen.

Gabrielle, met haar dubbelzinnigen oogenlonk, zat het aan te zien, maakte een mimiek van afkeuren en van heimelijk mee-opslaan tegelijk; dan, plotseling, in een ziekelijk-felle verlangst, wou ze ook proeven, tipte preutsch met haar spitse vingers in den pot, maar vóór ze het vinnig worteltje, dat zij zich uitgepikt had, naar den mond kon brengen, had Jeanne met een raken tik het haar uit de hand geslagen.

— ,,Laisse-la!... laisse-la!" schreeuwde Legüenne. Hij had den heelen haan cadeau gegeven om het gezicht te zien dat zij trekken zou.

— „Ma biche," zei hij dan met klein-lief geknepen oogjes tegen zijn vrouw, en hij hield haar den nog halfvollen suikerpot voor, — tot Jeanne stil leukweg (ze wist hoe ze met Legüenne moest om gaan) weer tusschen beiden kwam en met een koddig woordje het geval afleidde.

— „Wijn! wijn!" schreeuwden de twee, als zij,

Sluiten