Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn vaders arm hangend, stilletjes met hen verder.

In de boschwachterswoning bij het „rond-point" gingen zij, tegen tweeën, melk vragen, om het meegebrachte brood bij op te eten. Vóór het huis, in de zon, stond een groene tafel met matten stoelen; 't was warm genqeg om buiten te zitten; zij schoven aan. Maar de boschwachters vrouw kwam zeggen, dat de emmer van dien morgen was leeggebruikt en dat zij pas om zes uur weer ging melken... Zij had enkel wijn...

— „Une demi-bouteille alors, et de 1'eau," bestelde het \rrouwtje.

Zij schonk zelf de glazen voor Etienne en voor Alphonse in... meer water dan wijn. Als zij opstonden, was er nog een glas vol in het fleschje.

Onder den grooten eik op het rond-point zelf gingen zij dan in het middagwarme zonnegras liggen. Lourty en Etienne strekten zich rechtuit naast elkaar, spreidden den zakdoek over het gezicht en zeiden te willen slapen. Maar het was enkel een spelletje. Onder de punt van den zakdoek uit gluurden zij naar elkaar, knepen gauw hun oogen toe, als zij het loerende oog van den ander betrapten, ademden dan overdreven diep-frustig, proestten het plotseling uit.

Het werd ten leste een dolle pret van tegen elkaar rollen en schaterlachen, waar geen bedaren aan was. Lourty zelf was het uitgelatenst; hij drukte het kind woest tegen zich aan en sjorde hem boven op zich, en Etienne, rijend op zijn borst, pakte zijn vader met beide handen om de keel, schreeuwende dat hij overwonnen had. De ander, barstend rood onder de knelling der kleine handen, schoklachte van „schei uit, schei uit," tot de jongen opsprong en hem aan zijn beenen voort ging sleepen over

Sluiten