Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

begon 2e te vertellen, met veel bits-overdreven gebaren, waarin haar verkropte boosheid zich eindelijk lucht gaf:

— „Net heb 'k de gang aangeveegd van die Lourty-verhuizing, of daar stevent ze binnen., zóó

r kop in den nek... met die wije rooie blouse aan. „Madame Carpentier," zegt ze, „dit is de voorlaatste maal, dat ik u een terme kom betalen » Ik dadelijk: „best...!" >r Manke heup in de lucht en de knuist op 'r stok, staat ze daar, (al zittend mimeerde Hortense de houding)... en 'n kurassiersstem, dat ze opzet!... „met September kunt u over het appartement beschikken... ik verhuis in den loop van Augustus..."

— „Comment? comment?" vroeg Carpentier weer, maar in een benepen verbouwereerdheid nu: zijn zieke ooglid lag plat dood neer over de blinde pupil, of het nooit meer op zou kunnen.

Hortense, prikkelbaar-ongeduldig, bauwde hem na: — „Comment?... ze gaat een magazijn in de Rue Drouot opzetten, een groot magazijn, met spiegelruiten aan straat en dat tweeduizend franken huur doet., mooi dat 'k er dat nog heb uitgekregen...» „La canaille," zei Carpentier.

- „En Herz?» vroeg hij dadelijk daarop, met een doorschietende vleug nog van hoop op iets goeds

— „Nou ja... wat?... Herz..." zei Hortense gebeten, — „die gaat ook weg, zou ik denken."

Getergd door de triumpheerende meerderheid van madame Dutoit, had zij, in een van haar onbeheerschtbrutale uitvallen en met haar plotselinge lolligheid van de andere in moeilijkheden te brengen, eveneens gevraagd: — „Et monsieur Herz?"

— „Indien u dat belang inboezemt, zou ik u raden

Sluiten