Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hetty:

O juf, lieve juf! wil u mij vergeven dat ik zoo roekeloos was èn . . .

Juffrouw Dumont:

Ach, Hetty ! Wat zou ik jou vergeven ? Ik die mij zelf niet vergeven kan !

Mevrouw Erlburg:

Maar wat dan toch? Is er meer dan hartelijke belangstelling in het lot van onzen vriend dat u zoo van streek maakt ?

Juffrouw Dumont:

O mevrouw! Ik ben niet waard dat u mij aanziet. Ik die hem vermoordde.

Hetty:

Ik ook niet! O ma! Zal hij werkelijk sterven ? Laat tante Betje toch gauw komen!

Mevrouw Erlburg:

Maar wat heeft tante Betje hier toch te maken ?

Hetty:

(voor haar moeder geknield). Ik — ik — had gehoord van die obat attie en — en - nu mijnheer Philipsen idee had op de juffrouw — en U van nacht zei aan Pa — zoolang juffrouw Dumont nog niet getrouwd is, blijft Hetty kind — en toen dacht ik — toen dacht ik — als mijnheer Philipsen nu heel erg verliefd wordt op de juffrouw en hij trouwt met haar — dan hoef ik niet meer te leeren — en kan ik groote dame worden

Tooneelstukjes vook Dames 2e Serie. No. 3. 4

Sluiten