Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— en toen vroeg ik aan tante Betje iets om — om hem een poeier te geven — en dat deed ik in het eten.

Juffrouw Dumont:

Ellendig kind! Pat is het dus. Hij kreeg te veel.

— Dubbel — daar kan niemand wat aan doen, zelfs Mevrouw Harders niet. Hij is nu verloren.

Mevrouw Erlburg:

U dan ook?

Juffrouw Dumont:

Ik had hem zoo lief en hij vroeg mij niet en - toen ik hoorde van die onfeilbare middeltjes, toen dacht ik

— baat het niet dan schaadt het niet - maar nog vóór dien tijd kreeg ik een brief van hem. Daar leest U hem maar — en 't speet mij zoo — dat ik mij zoo vergeten had.

H e 11 y :

Maar nu heeft hij dubbel ingenomen nu gaat hij zeker dood, (weg vliegend). Sidin pasang kretta!') Dadelijk naar mevrouw Harders!

Mevrouw Erlburg:

Blijf hier Hetty!

Hetty:

(radeloos). Ma! laat mij begaan, ik moet iets doen om hem te redden.

Mevrouw Erlburg:

(tot juffr. Dumont.) Mijnheer Philipsen bewondert zoo

]) Span het rijtuig in.

Sluiten