Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dirk trekt het gordijn op, kijkt naar buiten, kan niets zien door z'n bril die aanslaat. — „Wie is daar?", roept-ie.— „Goeien avend! Benne jullie nog op?'", — „Zie je wel t is Lrees! \\ at heb ik je gezeid?" — „Wil je bovenkommen?" roept Dirk. — „Nee, we gaan naar bed." — „Met wie ben je? —„Met n heele pan. Ze wachten om 't hoekie. Wil je an Guus zeggen dat 'r morgen om tien uur repetitie is." — „Om tien uur? „Anders niks?" — „Nee-ee-ee!" — „Kom nou maar boven Treesie!" — „Nee-ee-ee! 'k Ga me rol in bed leggen leeren! Dag! 'k Kom morgen bitteren! Da-a-ag!" — „Dag!' — „Da-aaag!'

't Gordijn ribbelt neer.

„Geloof jij 'r wat van, dat ze d r rol gaat leeren?", vraagt Duif. — „Wel nee!" — zegt Guus: „Ze gaat natuurlijk an. de zwabber!' — „Dat zal me 'n hoer worden, as ze ouwer is" —, meent Duif, brandewijn slurpend. — „Nou!", wijsknikt Guus. — „Z's goed begonnen. Voor 'n mooie rol zit iedereen 'r op. Met wie was ze nóu weer, Dirk?" — „Nou, met je weet wel." — „O, met die? Daar kan ze pleizier van hebben as z'n vrouw d'r achter komt." — „Hoe oud is ze?", vraagt Karei. — „Achttien of negentien." — „Zónde voor zoo'n mooi gezichtje," zegt Scherp. — „'t Komiekste is wel dat ze ingênue-rollen speelt!", meen ik. — „Da's larie," zegt Guus: „Als je zoo redeneert kan niémand van ons 'n fatsoenlijke vrouwerol spelen." — „Nou maar," zegt Karei: „'k Heb Duif bliksems mooi gevonden als de blinde wees in De twee weezen.'''' — „En dan had je d'r moeten zien als de schoone Indiaansche in het Gebed der Schipbreukelingen, 't Was om je 'n kriek te lachen toen de graaf zei: „Mijn God wat is zij schoon!'

„Stikken jullie maar,'' zegt Duif achter haar brandewijntje: „Krijg allemaal 'n rotpest!" De stemming wordt geanimeerd. Tegen drie uur, door brandewijn en ouwe klare is het gezelschap meestal kip-lekker, komt er leven in de brouwerij. Dirk doet verhalen van ' n avontuur te Parijs, toen-ie merkte dat-ie geen cent meer op zak had —, Karei heeft moppen van levende en gestorven komedianten —, Duif gilt er opmerkingen tusschendoor —, Scherp en Guus hebben 't weer apart over 'n ouwe historie, waarbij zij elkaar in de rede vallen. Ik begin slaap te krijgen. — „Zouen we nou maar niet opstappen?" — Nou al? Hoe laat is 't dan ?" — „Kwart voor drie." — „Zestien minuten voor drie." — „Nou tot drie uur. Da's 'n fatsoenlijke tijd." — „Wat hebben jullie 'n haast!', zegt Guus gepiqueerd. — „Me dunkt dat 't

Sluiten