Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haatte ze innig die andere, die 't goed had bij 'n „heer , die vrijer leefde dan zij. En al zei ze 't niet uit, blij met n kamerhuur van vijf en twintig gulden die de heele huishuur zoowat dekte, blij dat ze cente trok van 'n kamer, waarom maanden lang niemand gekomen was — in haar kleine fossiele bewegingen was een smeulende, giftige, kwaadaardige afgunst.

Wat zou ze gehoerd hebbe voor geld — as God dr maar geschape had met 'n móóier smoel — wTat zou ze gehoerd hebbe — in plaats van die kelder — andere bediene — aardappele vrete met speksaus — al de verdienste door 't schrappe van vuile kinne a vijf cent per stuk. — As God 't gewild had, was ze nog liever voor hoer gaan zitte met goed, ruim vrete en knappe kleere, dan dat eeuwig geneuk in 'n donkere bedstee met zoo'n lijk van 'n kérel — en geen vooruitzichte om 'r ooit bovenop te komme. — As ze 't óver zou kunne doen!... Liever dat 't sap 'r bijvloog as weèr 'n barbier, weèr dat fatsoenlijke hongerlijje ...Wat kocht je voor je fatsoen?... Wat hadje an fatsoen? Geen mieter!... Met fatsoen hoerde je je heele leven en niemand zei-je d'r dankie voor. — En nou zoo'n mintenée in je huis, die 'n kakkie op d'r lijf had van de andere wereld en zoo'n trotsche stinkert van 'n vent, die net 't noodige met d'r sprak. — As ze 't maar is óver kon doen:...

„Me man en ikke geloove an geen God, geen gebod zei ze op een middag, om Georgine te troosten, die beléédigd was door den kruidenier van de overzij die voortaan wél op crediet wou leveren, als de „heer" eerst z'n handteekening in t boekje zette: „— U mot u d'r niks van antrekke..— Soo'n vent die sellef niet te vrete het. As mijn Netje groot is en se vraagt mijn... en se vraagt mijn ... dan laat 'k 'r liever in 'n kast gaan dan trouwe met 'n burgerman van mijn stand !... De mense sijn niet wijser... Wat heb ik an me leve?... Sórreg en gesappel ... Dan weer in de sorrég voor 't gaslich ... Dan weer in de sorrég voor de belasting... En me man die allemaal kouwe komplimente en stront mot afwachte van vijf-cents-klante ... 'n kelner het 't véél beter ... Wat hebbe wij ? ... Seg u nou sellef? ... U het geen sorrege... Wat kan u gebeure?... Doedelaar mot maar is 'n sweer an sijn hand krijge, bij wijse van spreke, en we sitte op ons gat, niewaar?... Netje mot 't sellef wete as se ouwer wordt... 'k Wou dat ik nog haar jare had ..

Doedelaar minder expansief dan z'n vrouw, kwam alleen los,

Sluiten