Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XIX.

Gebeurt e niss e n .

„Je vader is naar DeHaag ?" vertelde Georgine's moeder, haar mantel losknoopend.

„Naar DeHaag?" vroeg Georgine verwonderd. — „Ja — bij je broer." — „Waarom zeg u me dat noü pas?", verweet Georgine.

— „DeHaag is toch geen Amerika ?... Morgen ga ik naar 'm toe. Ik vertrouw je vader niet." — „Wat ongezellig, zoo je heele familie weg"...

„Tja," hoofdschudde de moeder: „je ben niet voor je plesier in de wereld." — Ze kwam het laatste avondje bij ons doorbrengen.

Georgine zette koffie, liet Frits taartjes halen. — „Trek dan uw mantel uit, moeder... Wat is dat vrindelijk van vader om niet eens goeien dag te komme zegge — hè wat aardig! Net weer iets van hèm..." — „Alles is bij ons geen rosegeur," praatte 't dribbelvrouwtje, bedrukt. Haar mantel dee ze uit, 't kralen notedophoedje met de blauwe blommetjes schommelde op 't roezig haar. De lorgnet sneed vinnig in 't wippend neusje: „Wat 'n histories, wat 'n histories !... Je broer Jan is 'n stommeling ... wat doet-ie ons 'n verdriet an!... Nog altijd is-die met die naaister. Nog altijd... Begrijp jij soo'n stomheid... Se is swanger van 'm — sóóver het-ie 't late komme... En nou laat sij 'm niet los. — Hij het 'n engagement genome in DeHaag bij de Fransche opera.

— En toen wou-die 't afmake." — Sij mocht de meubeltjes houe sei-die. — Maar sij wou niet — Se wou sich verdrinke... Hoor is an!... Verdrinke doe je je soo maar niet... Nou het-ie d'r tóch

Sluiten