Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„O, da's niks meneer. We sitte 'r niet op te wachte... As de juffrouw nou maar is die servet en die handdoek geeft..

,,'k Zal 't 'r zegge .. . Dag juffrouw."

„Dag meneer. .. Beterschap met 't kind . . As 'k u nog is diene kan."

„Dank u."

Georgine had Ka in 'n deken gewikkeld, zat met 't kind bij den gloeienden kachel.

„Hoe kan je nou die ellendige mense 'n dienst vrage!" verweet zij.

„Sust!... Ze was heel vrindelik."

„Jawel!... Yan avond wou ik Frits hebbe om citroene te hale ... en kwam de boodschap, dat Frits niet meer voor me uit mocht... Zulke lammelinge as je met 'n ziek kind zit !..."

„Misschien zijn ze voor mij bang" ... veronderstelde ik: „Kijk is Ka... Kijk is, m'n kind ... Lekker, hè ?... Eerst chocola . .. en suiker... en nou 't water... Lekker, hè ?"

Slaperig-kregel keek ze toe, slikte lepeltje voor lepeltje met 'n vies gezichtje.

„Niet zóóveel mamma!... Schei nou uit!"

„Nog één lepeltje. — Zoo-o. Zoo-o. — Nou weer naar bedje, hè ?"

„Nee-éé! Niet naar bed," zei ze huilerig-kribbig.

'k Legde 't thermometertje an. Ze had stevige koorts.

„Niet doen! Niet doen!"

„Zoo — En morge moet je 't in je mondje neme, dan kan oome beter zien hoe warm je van binne ben — ^Gek, hè ?"

In haar bedje lag ze nog te woelen toen wij slapen gingen, 't Licht brandde laag.

„O God — o God, 'k ben zoo ongerust !"

„'t Is niéts, Mol — niks. 't Komt zoo dikwijls voor."

Ka ijlde 'n beetje, zei met piepende ademstootjes brokken van kinderrijmpjes, hoestte krakend, lei weer 'n poosje stil, soms kindersmartelijk zuchtend. Het was 'n nare, angstige nacht. Drooghortend klonk het stemmetje... „Onder 't tafeltje daar ikke zat — daar ikke gebrade vleessie at ... daar ikke rooie wijntje dronk — die al in mijn hartje klonk"... Zoo bleef ze doordrensen, klagelijk, hoestend, telkens over 't zelfde, schoolliedjes, rijmpjes. .. „Iene miene mutte — tien pond grutte — tien pond kaas — jij ben de baas"...

't Heele huis was stil, slaap-stil — alleen 't druk, benauwd,

Sluiten