Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bestormen; ge zult vóór uw huis een galg of een rad opgericht zien. Wat ik u zeg, is de waarheid. Uw vrouw en kinderen zullen er het leven bij verliezen, en gij zelf zult den dans niet ontspringen. Daarom is de beste raad, dien ik u geven kan, dat ge met mij naar het hof gaat. Wie weet, of het dan nog niet goed met u afloopt! Ge hebt wel erger gevaren doorgestaan. Misschien komt ge wel ongedeerd uit 's Konings hof."

„Neef, ge spreekt de waarheid," zeide Reinaart nu. „Nochtans, Grimbaard, zijn allen, die ik ten hove vind, op mij verbolgen. Kom ik er heelhuids vandaan, dan zou het een fortuintje wezen. Toch dunkt het mij beter, dat ik met u naar het hof ga, dan dat het alles verloren zou zijn, kasteel, vrouw en kinderen, en daarbij mijn eigen leven. Ik mag den Koning niet ontwijken. Als ge het dan wilt, zal ik met u meegaan."

„Welnu dan vrouw," vervolgde hij, „ik draag u de zorg voor mijne kinderen op. Bovenal beveel ik u mijn zoon Reinardine aan. Ik hoop, dat hij in mijne voetstappen treden zal. Zorg ook voor Rosseel, dien ik zoo hartelijk liefheb."

Nu nam Reinaart afscheid van de zijnen en verliet zijn kasteel. Ach, hoe droevig waren Mevrouw Hermelijne en hare beide kinderen, toen Reinaart ze zoo onverzorgd moest achterlaten!

Sluiten