Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heffen? Verplaats u in haar toestand, en gij zult moeten erkennen dat er verandering moet komen, zullen die beiden gelukkig zijn.

Hebt gij wel eens opgemerkt, dat, wanneer er zware wolken langs het zwerk dreven, plotseling het zonlicht te voorschijn kwam en de donkerheid verdreef? Gij verblijddet u. De zon zou al die wolken wel verdringen. Maar verblijd u niet al te zeer. Hebt rij ook wel opgelet, dat het licht, 'twelk de zon verspreidde, een geelachtige kleur had? Men noemt zulk een kleur valsch. Het licht komt niet rechtstreeks uit een zuivere atmosfeer. Er zijn nevelen, die den glans doen tanen. Wacht slechts, en gij zult zien, dat spoedig de lucht weer betrokken wordt en er stortbuien in aantocht zijn.

Zoo iets had thans plaats. Elise zag zich omgeven door donkere wolken en onverwacht brak er een lichtstraal door, dien zij aanzag als door hoogere beschikking gezonden.

Zou zij zich niet bedriegen?

Trouwens, zij kon ook niet weten, dat een booze macht die wolken voor een wijle had weggeschoven en dien lichtstraal te voorschijn gebracht.

Maar het was valsch licht.

Elise zat nog bij haar werktafeltje, zooals wij haar in 't begin van dit hoofdstuk aantroffen. Kleine Mina slaapt gerust. Felix is bij Hanne in de keuken. Zij hoort, dat de goede dienstmaagd hem wat voorzingt en de kleine jongen nu en dan den koffiemolen in beweging brengt.

Het middagmaal is reeds meer dan een uur gereed.

Kwam nu haar man slechts!

Zij ziet van haar naaiwerk op en werpt een blik door de ruiten.

Eindelijk — eindelijk komt hij.

Maar wat is dat?

Zij slaat hem vol verwondering gade en kan nauwelijks hare oogen vertrouwen. Gewoonlijk komt hij met langzame schreden huiswaarts, het hoofd gebogen, nog verdiept in zijn arbeid, waarvan hij zich niet kan losmaken. En nu? Hij loopt snel, houdt het oog op zijn huis gericht, zoekt het venster met zijn blik, het hoekje Jv.^ar steeds op dit uur zit, en haar gewaarwordende, verdubbelt hij zijne schreden en komt er een glans van vreugde op zijn gelaat. J

Daar moet iets bijzonders gebeurd zijn, dat dezen ommekeer heeft teweeggebracht, maar zij gunt zich geen tijd om er over te denken. Haastig en met haar liefsten lach wenkt zij hem lokkend en groetend toe, en snelt de kamer uit, om de deur voor hem te openen.

Sluiten