Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die brief? Ik zou je dit niet gevraagd hebben, zoo je mij niet hadt uitgenoodigd, met de belofte mij te zullen antwoorden."

„En waarom wou je 't weten?" vroeg hij, boos wordende.

«Dat is geen antwoord," zeide zij kalm. „Ik houd je aan je woord. Zeg mij: was die brief van mevrouw Oker, zooals gisteravond verzekerd werd?"

Hij verbleekte.

„Wie heeft dat verzekerd? Hulsting?"

„Neen, Hulsting niet. Hij deed zelfs moeite om gauw den brief te verbergen. Maar het doet er overigens niets toe, wie 't gezegd heeft. Antwoord mij slechts: was die brief van mevrouw Oker?"

Hij begreep nu, dat ontkennen hem niets zou baten, en betreurde het, dat hij maar niet heengegaan was. Thans zat hij tusschen duimschroeven.

„Nu ja, die brief was van die dame. Maar wat zou dat ? Kwetst het je majesteit, dat ik een brief van een dame ontvang? Begin je waarlijk nog jaloersch te worden?"

„Volstrekt niet; maar ik ben er bijna zeker van, dat je met die dame dingen verhandelt, die niet zuiver zijn en die je voor mij wilt verbergen."

„Hoe kom je op die gedachte?"

„Zeer eenvoudig. Je laat hare brieven niet aan 't kantoor en ook niet aan ons huis komen, maar bij den heer Hulsting bezorgen, die er niets mede te maken heeft, omdat het particuliere zaken zijn."

„En kan ik die niet hebben?"

„Waarom niet? Maar je particuliere zaken zijn ook de mijne. Evengoed als ik niets zal of mag doen buiten je medeweten, zou het afkeuring verdienen, als jij iets deedt, wat ik niet weten mocht, met uitzondering wellicht van kleine verrassingen bij feestelijke gelegenheden en raillerie. Maar tot dit laatste behoort die geheimhouding zeker niet..."

„Je galoppeert zoo door," riep hij uit, „dat ik je niet kan bijhouden. Je praat altijd van geheimen."

„En die heb je!" zei ze, thans beslist sprekende.

„Hoe weet je dat?"

„Omdat je bij 't ontbijt zoo onrustig waart. Je verwachttet dien brief, en toen je hem kreegt, verborg je hem steelswijze in je zak, terwijl je de andere brieven gingt lezen. Waarom verborg je dien brief, als je geen geheimen voor me hebt?"

„Hoor eens, Jeanne," zei hij bits, „ik heb in ons wetboek niet gelezen, dat de vrouw rechter van instructie over haar man moet zijn, en 't schijnt, alsof je die betrekking voor vrouwen wilt ingevoerd zien. 't Verwondert me, dat je nog geen pogingen gedaan hebt om die betrekking te krijgen!"

Sluiten