Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VAN 'T KIND VAN ZEVEN JAREN.

15. „Rijd toch zeere, rijd toch zeere, lieven broere van mij!

Rijd al door de groene strate!

Want had je nog een half uurtje langere gebeid ,

Mijn jong leventje 't was erre verlaten,

En mijn hoofd lei op de strate."

16. 't Vierde trapje dat dat kind op de leere klom,

En het keek zoo dikwijls omme,

Of zijne lieve zuster niet achter hem en kwam:

Ja van verre zag het zen zuster komen Zeer gerejen al door de zonne.

17. „Rijd toch zeere, rijd toch zeere, lieve zustere van mij! Rijd al door de groene strate!

Want had je nog een kaartje langere gebeid,

Mijn jong leventje 't was erre verlaten,

En mijn hoofd lei op de strate.'

18. 't Vijfde trapje dat dat kind op de leere klom ,

En het riep : „Maria, 'k groet je!"

Het woordetje was schaars uit dat kleine kind zen mond, En zen hoofdetje viel vore zen voeten,

Als het riep: „Maria, 'k groet je!"

jg „Meneere, meneere van 't vriendelijk kasteel,

Houd je poortje wel gesloten ,

Want morgen uchtend, als 't zal wezen klaar dag,

Gij zult hooren van droevige mare,

Ja van droevige mare."

20. Maar 's morgens vroeg, als het wierd klaar dag ,

Meneeres poortje stoeg wijd open;

Toen was erre den heere van 't vriendelijk kasteel Deur en deure zen hoofd geschoten,

Ja zen hoofd geschoten.

VAR.: 18, 4. Viel'] lei — 2-5 :

Het wierd dan opgehangen;

't Wierd g'hangen en 't wierd g'hangen aan den hoogsten boom, Die daar was in de heele warande,

Voor dat kleine kind zen schande.

19 > 5- Ja om kwalijk te varen.

Sluiten