Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en de lampen trillen, gaat het hem bar genoeg, maar een paar extra voor dit doel aangebrachte peilers, beneden in de gelagkamer die den zolder onderstutten, zullen mogelijke ongelukken voorkomen. Morgen een paar werkvrouwen er in, en als men dan vier-en-twintig uur verder is, dan is alles weer op orde en het lieve geld verdiend.

„En wij gaan nog niet naar huis", schreeuwen een paar jonge boeren, die tevergeefs alle moeite gedaan hebben een tweetal meisjes te bewegen zich met hen vroolijk te maken, en nu hunne teleurstelling trachten te vergeten in het glas.

Een weinig achteraf zitten in wijden kring Smynia en Jongema met hunne vrouwen, benevens nog eenige boeren en boerinnen. Den ganschen dag zijn zij als leden der feestcommissie in het getouw geweest en hebben zich stipt gehouden aan het program, maar nu dit is afgewerkt, en daarmede de verantwoordelijkheid van het welslagen van het feest niet meer gevoeld wordt, acht men zich volkomen vrij in zijn doen en laten, 't Is hen aan te zien, dat zij reeds stevig geproefd hebben.

Een paar vrouwen hebben af en toe al eens gevraagd, of men haast niet opbreken zal, want het wordt later en 't is morgen vroeg weer dag, maar de mannen vinden het veel te gezellig hier. 't Is immers maar een keer feest! Ondertusschen worden de tongen steeds losser de gesprekken al luidruchtiger.

„Ik zeg dit maar, roept Smynia uit, meteen zijn zware hand op de tafel latende vallen, zoodat de glazen rinkelen, ,/t is een plezierige dag geweest, alleen vind ik het maar jammer dat het volk van „Heerema-State" met den grootsten prijs is gaan strijken." — „Daar moet je niet over praten, zegt Minnema van Campsterburen, (die den ganschen avond wat wrokkerig is, waarschijnlijk omdat hij geen zitting in de Commissie had,) want dat is jou eigen schuld." — „Mijn schuld "> is 't wederwoord, wat bedoel je daarmeê ?" - „Daar bedoel ik meê, dat als je den vos van Dekema halverwege de baan, de zweep even had laten voelen, het geheel anders geloopen was". - „Precies óók mijne meening, een doorgestoken kaart en niks anders", schreeuwt een jonge boerenzoon met hoog roode kleur, die ook meê gereden heeft, doch ij den eersten rondgang reeds van de lijst geschrapt was, wegens liet gering aantal punten; „je moet het maar van je vrienden hebben!"

Sluiten