Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar 't ergst ran alle plagen, Zijn toch in onze dagen

Die kennissen van Jobl Het zijn je die meneeren, Die steeds jeremiëeren.

Die altijd lamenteeren,

Die 't weinig goeds negeeren En eeuwig redeneeren Als kippen zonder kop!

TRIEXDEN-RAAD en DICHTERS-AXT WOORD.

ïKnaap, werp uw luite in 't vuur, ontspan uw teere snaar, Leer aan het proza dezer wereld u gewennen i Wie hoog vliegt, al te vroeg, verlamt zijn stoute pennen ;

Gij brengt u-zelven, uw gezondheid in gevaar.

Verbreek met mannenkracht de zoete tooverketen,

Die aan de borst der Muze uw ziel gekluisterd houdt: Of wilt ge vóór uw tijd verlept zijn en versleten,

Gij, jong en warm thans, oud en koud ?

Of wilt ge voor één dag, van dichterweelde dronken .... De dagen geven van uw leven, mannenbloei En grijsheid, om wier kruin een versche lauwer groef,

Door welbestede en kalme en wijze jeugd geschonken?

Bedenk u, 't is nog tijd, en spot niet met uw kracht; Vergeet uw droomen en uw roeklooze idealen;

Beheersch, de taal niet, maar uw geest \ ga langzaam, zacht, Leer wachten en leer ademhalen 1"

Uw raad is welgemeend en hartlijk, braaf en trouw, Eén klein gebrek alleen bederft hem in mijn oogen: :t Is onzin, onzin ! Ach, onzinnig waar' mijn pogen,

Schoon ik, met hart en ziel, hem leidzaam volgen wou. O boei mijn veder, boei mijn tong, ontsteel de zangen

Der dichtren aan mijn oog. en wees. uit liefde, hard — Vergeefs! daar gloeit een lied in 't tintien van mijn wangaa! Het klinkt in 't kloppen van mijn hart!

't Is mooglijk dat de kunst des levens krachten slope, 't Is mooglijk dat de geest, het lichaam ondermijn'. —

Laat de engel van mijn lied mijn stervens-engel zijn I Ik kreeg, ik heb haar lief, als de engel mijner hope!

Haar ademtocht bezielt mijn leven, als mijn luit;

Zij spreekt van troost en liefde in meer dan aardsche tonen. Als de Evangelieleer komt ze in de harten wonen;

Ik min haar als de knaap zijn bruid!

Och gij, verbiê den knaap, dat hij zijn liefste kus3e;

Sluiten