Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De trouwste paranimf der kies vhd 't waar versta-id f Vindt me' in de Republiek der «rille lekkerbekken Niet meestal wijze liên of — sctiadelooze gekken ?

x.

*t Was, hoorders, Sint-Xiklaas. De trouwe Bisschop had Zijn aankomst reeds gemeld aan IJ- en Amstelstad, En keur Tan industrie en kunst Yooruitgezonden.

Reeds zweeft en leeft zijn naam op duizend, duizend monde Reeds had hij overal om gulheid en »belet"

Geschreven en gevraagd met brieven van banket; En — hoe me' ook elders nu een Bisschop zou ontvangen, Sint-Niklaas wacht men op met zoete kinderzangen.

XI.

O Bisschop! schoon 'k niet licht een Heilige vertrouw, Gij zijt een Heilige, dien 'k haast aanbidden zou; Eén daad van minzaamheid, van weldoen was uw leven, Uw liefde heeft uw naam de onsterflijkheid gegeven : Och, dwazen, die een naam, een grooten naam begeert, Kent gij er een, zoo rein, zoo schoon, zoo stil vereerd, Die dus, eeuw in eeuw uit, met hartlijkheid bejegend, In "t hart der kindren leeft, door kindren wordt gezegend 1

XII.

Ja, Kinderheilige, nog neemt mijn hart u aan 1 Ec had de wereld slechts wat beter u verstaan,

Uw geest van weldoen en van liefde meer begrepen,

'k Zou met uw naamdag nog geruster kunnen dwepen. Want, lieve hoorders, is 't niet kannibaalsch en wreed, Dat men op zulk een feest het hongrig volk vergeet, Dat met een zieklijk oog komt op uw lekkers azen,

En met zijn bleeken neus kleeft aan de winkelglazen?

XIII.

Het was dan Sint-Niklaas. 't Is feest in stad en huis. De straten zijn vervuld van 't woelig koopgedruis, En menig woning vol verwachting en gezangen,

De kindren vol respekt, de meisjes vol verlangen.

Geen jonge bruigom, die zoozeer naar de' avond smacht, Als menig schalke knaap dees grooten avond wacht, • Plein de mvstères," zoo niet de eerste twijfelingen,

Reeds schuldig en waanwijs, zich in zijn hartje dringen.

XIV.

En nu, mijn vrienden, nu gij dag en datum weet. — Zoo duidlijk dat gij 'twis van avond niet vergeet, — Geeft mij na ai die soep, nog weinige oogenblikken, Om mijn tooneel en personages wel te schikken.

De klucht speelt binnenshuis; ik zou, wanneer ik wou,

Sluiten