Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

1857.

Daar voor mijn ziel kreeg ze loven en waarde, De eenige, heerljjke, heilige Schrift.

't Boek der Voorzienigheid zal ik u eeren,

^ raonschheid door de Almacht gelegd! Gij blijft hen radon en troosten en leeren,

Die u doorvorsclien getrouw en oprecht.

Op uw Beloften, daar God in ons harte Amen toe fluistert, genadig en good,

Steune mijn ziel in haar rouw en haar smarte,

Ruste ni{jn hoofd eens met vredigen moed.

Ruisoht om mij heen in de sombre valleien, t Woorden des levens! en licht op wijn spoor — t Noodendo Lied van Gods engelenreien Klonk me uit de woiice niet beter in 't oor.

X E

Gelukkig hij en vrij en vroed,

Die neen durft zeggen, n< |i. Dat bondig woord, vol mannenmoed. Tot ieween.

Neen tot zijn kind, zijn vriend, zijn En tot de schare — neen! (vorst Uit booge niet, maar vrome borst, Neen — schoon alléén.

Neen, voor den naam, den roem, de Den top der blinkende eer, (macht, En waar Fortuin hem lokten lacht: Ik biede u meer I

Neen, in 't beslissend uur van't lot,

Als 't machtig geestenkoor Des wijzen kloekheid vaak bespot En brengt van 't gpoor.

Neen, tot den Booze, in lichtgewaad!

Die 't edel hart verleidt; Den Booze — met het zacht gelaat, Dat bidt of schreit.

Neen, tot zich-zelf, zijn slingrond hart, Vol gloed of teederheên,

E N.

Neon — met een traan van spijt, van Maar nochtans neen. (smart,

Gelukkig, op de gladde paên Des levens, die 't vermag;

Die man zal recht en veilig gaan, En eischt ontzag.

Ons Ja volgt menig lang berouw, Te lang, te wreed, te spaê....

Voor 't onbedachte woord der trouw Is geen genaê.

Ons laf, ons roekloos Ja baart pijn, Bezwaart, verstrikt, voert mee....

Ons Neen wekt haat, kost moeite en Doch baart ons vree. (strijd

Verkiest gij rust, voor schande en Bij 't wisslend levenslot, (schaê.

Zeg meestal neen, maar zelden ja, Tenzij — tot God!

Volg Hem, die tranen en gebeên Weerstond op hardon toon,

En neen sprak tot zijn vriend — en Voor 'bwerelds troon! (neen

Sluiten