Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DB SCHOENLAPPER TAN ALEXA5DRIE.

Ora et Uboru.

Antoniua, die vrome man,

verkocht zijn have en goed

En eaf den armen al zjjn deel;

en hij had overvloed.

Straks, in de Egyptische woestijn,

ontvlood hij, voor altijd,

Een wereld die in 't booze ligt,

niet al haar zonde en strijd.

Ziin woning was er — geen paleis; .

6 al 't huisraad van zijn kluis:

Een drinknapje en een perkumunt,

een geesel en een kruis.

En eenzaam sleet hij jaar en dag

steeds in den eigen kring

Van psalmgezang en vroom gebed

en foltreude oefening.

Nu zonk hij weg, nu smolt hij weg

in zanlge mijmerg,

Dan weer vervolgde hij zich zelf

in Bombre fantazg.

Hij vastte, waakte, leed, bedwong

al do oischen der natuur:

Hii maakte zich. tot Godes eer,

het leven meer dan zuur.

Maar tweemaal 's jaars (zijn woesteng

verschafte vrucht noch blad)

Bracht vriend of maag hem brood en zout,

uit de afgelegen stad.

Geen levende anders, dien hij zag

in 't onherbergzaam oord,

Geen menschenstem werd mijlen ver

ooit in het rond gehoord.

Geen schepsel anders, dien hij zag —

tenzij vaak, m gezicht.

Don Booze, naar hij dacht vermomd

ala Engel van het Licht. ^

Sluiten