Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En menig paartje wie 't zal spijten, al hun dagen,

Dat zij toen niet metéén Genève en Rome zagen I

HI'

Straks komt de heiige Zorg! men ziot met andre oogen: Uw ambt, uw zaak, uw beurs wil 't zwerven niet gedoo^en, Ons boeit het piepend kroost aan 't nestje van de trouw, Ln — vogels zijn wo niet!... maar wat ik zeggen wou, rsochtans zoo treung niets, als juist de huwlijksreisjes,

Die vaak het voorland zijn der liefste Delftsche meisjes.

r... . ,Y-

Gg. voor dien feerttijd, zoekt en kiest de lieflijkste oorden, Gij doolt to zaam langs Rijn- of Maas- of Neckarboorden. Gij juicht: Excelsior! en trekt naar do Alpen heen,

Of de Alpen over, naar de koningin der steên,

Of naar Venetiën, de stad der Gondelieren,

Of naar Luilekkerland, of waar ge ook heen wilt zwieren.

v.

Gg gaat en — komt terug, gelukkig, opgetogen!

Verrassend staat ge op eens uw dierbren weer voor de oog En 't uur van thuiskomst is niet zelden vaak, bij slot ° Van reekning, 't zoetste nog van al uw reisgenot.

Men prijst uw uiterlijk; gij bloost; gij hebt apartjes,

Gg geeft prezentjes en u kloppen alle hartjes.

VI.

Doch ünders is het voor mijn Delftsche bruid besloten^ De Bruiloftsnoga is, in tranen, pas genoten,

Of t heet: Zeilree, aan Boord I en 't jongo paartje aanvaardt ten reisje op d' oceaan, naar de andre helft der aard Naar Java, verder niet! het hart vol zoete droomen,

Om over twintig jaar — of nimmer — weer to komen.

vu.

Men viert zijn honeymoon op zee! 't is wel verheven,

Althans bij storm! doch ik verkoos de lieve dreven Der aarde in zoo'n geval, 't Verheevne wordt ook vrg Eentoonig ras, op zee, als in de poëzij.

En — werdt ge eens zeeziek in de honeymoon 't zou wezen

Om 't meest romantisch paar voor altijd te genezen I

,, . VIII.

Maar wee mgn valsche jok 1 zoo 'k glimlach, 't is van smarte, Als een die tandpijn heeft, ja, — tandpijn in zijn harte. Die reislust toch naar de Oost is 't groote Delftsche leedt Een bron van wanhoop soms, van lijden lang en wreed.

Nfet voor die heengaan juist, maar voor die achterblijven.

Wier leven is geknakt, wier troost is — brieven schrijven I

Sluiten