Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Geslagen door een hand zoo rast als blank en teeder,

Wel Honderd malen vliegt geregeld heen en wedor.

v.

En daarom lust het mij — gij ziet, mijn lieve Heeren,

Dat ik mij meestal door mijn lusten laat regeeren, —

"ïn daarom lust het mij, met opgetogen oog wilde ballon die, als pijlen van een boog,

Ginds ->ver 't groen terras vóór 't prachtig Buiten vlieden,

En lichi, nog meer 't gelaat dor spelers, te bespieden.

VI.

En waarom zou ik niet een oogcnblik verpoozen,

Hier voor hot sierlijk hek, omwingord al met rozen En kamperfoelie? Wel, 't is warm en zomer, 't ifl Een derde Junidag, — wanneer 'k mij niet vergis —

lk ben nieuwsgierig en geen tochtje kan mij deren,

Dus laat mij naar mijn lust bespiên en fantazeeren.

VII.

Ginds ligt het witte Huis in donker groen verborgen :

'k Zou van den zomer graag een week vier, vijf, mijn zorgen Daar gaan vergeten! t ligt zoo vreedzaam en zoo bbj,

slïier is men jong, tevreên. gelukkig, buiten, vrij,"

Zoo ruischt mij 't windje door de slanke populieren En breede linden, die rondom het plein versieren.

VIII.

En 't windje weet het wel I het mengt zich in do kreten, Die stijgen van 't terras, die van geen zorgen weten!

't ls alles lach en scherts, muziek in 't luistrend oor,

't ]p 1 ev'*-n. vrijheid, jeugd, één kunstloos vreugdokoorl DA&r bij dei. vijver drinkt men thee in 't rieten tentje —

En, zoo ik teeknen kon, ik maakte u hier een prentje!

ix.

Doch waar' mij 't keurpenseel van d' Italiaan gegeven,

Vast zou 't Madonnahoofd, op orunuend doek, herleven Der Sclioone, die zich ginds bij 't opslaan overbuigt. Nog scliooner dan de blik des schalken knaaps getuigt, Die juist op 't oogenblik verward heeft mis geslagen,

Als of zijn oogen iets bijzonder lieflijks zagen....

x.

Rein is de blauwe lucht, maar reiner zijn haar oogen,

En blauw als 't blauwe gaas, door iedren tocht bewogen,

Dat om haar leden golft, zoo schoon bij 't lokkig haar,

Blond als in d'ochtendgloed de gouden korenaar;

Zco niet haar schalko lach u moed gaf en vertrouwen,

Zoudt go op een afstand slechts het wagen haar te aanschouwen I

Sluiten