Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En straks verteerde door haar (vuur 1

't Was Liefde in al haar teederheden, Met al haar onweerstaanbre macht, Als nimmer in dat wuft verleden

Een reiner' heeft ten val gebracht! 't Was Liefde, die voor rang noch (weelde,

Der onschuld frisschen krans verspeelde,

Die slechts den Minnaar in den (Vorst

Beminde uit fel getroffen borst; Die voor het ruischen en het gloren Van rang en aanzien, macht en (faam

Met wien henr ziele mocht behooren Een woestenije had verkoren, Een reinen — schoon vergeten — (naam 1

't Was Liefde, teeder en verheven, Vaa zelfzucht, eerzucht, hoogmoed ("ij,

Vol ideaal en poëzij —

Toch 'ihuldig ! Liefde, die uw leven Verv oeet heeft; dieuwrein gemoed Deed blaken in verboden gloed, Door strijd en weerstand slechts gegoed ;

U zalig en rampzalig maakte — Tot ge uit uw schrikb'ren droom ontmaakte,

Een Magdalene aan Jezus' voet!

O Liefde en Hartstocht, Liefde en (Zonde 1

Waarom noodlottig op deze aard Zoo menigwerven gij — gepaard, Het reine hart, de heiige sponde

Onteerend, Edens lentegaard Vernielend in een wreevle stonde? O teedre Minne, bron van goed, Van gaven, deugden, heldenmoed, Waar, waarom is de onheelbre wonde. Die gij vaak de eclste zielen slaat,

Ook als de slangenbeet van 't (kwaad ;

De slangenbeet, die 't bloed in de (aêren

Vergiftigt en de teedre borst — (Wat sterviingkan zijn hart bewaren!) Ontsteekt in doodelijken dorst 7

0 Liefde, ons tot een troost gegeven, Een licht in 't duistre msnsehenlot, Een vriondlijke Engel, gij, van God,

Die onze woning, onze dreven Met paradijsgeblocmte siert, Uie onze schreden steunt en stiert, Ons veilig draagt door 't moeilijk (leven —

Zijt ge ook een satansengel, die 't Hoofd met een krans van poëzie Getooid, betoovrend vuur in deoogen, Met onweerstaanbaar alvermogen. Trots deugd en strijd, de zwakke (vrouw

Verrast, vervoerd, zicli-zelf onttogen 1 Stort in den poel van zoude en (rouw 7

En — moest ook de edelste van allen. Die ooit in fleren minnaarsgloed Een heerscher zag aan haren voet, Als 't offer dezer wreedheid vallen, Bezwjjken, met nog strijdend har', Verscheurd door liefde en schaamte (en smart?... O Lelie, wie het noodlot smette.

En bloeme, wie de dwarlwind sloeg, Wier liefde en rouwe ons 'thart (ontzette

En tranen slechts van deernis vroeg: Welaan, zoo mogen kloeker vi-ngeren U teeknen met het merk der (schand,

En steenen u naar 't voorhoofd slin(geren

In farizeeschen gloed ontbrand — Doch, om geschonden deugd te wre-

(ken,

1 Wie, over dit gebogen hoofd,

Sluiten