Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kunstmatige steenen nooit liet verschijnsel der veelkleurigheid vertoonen. Het soortelijk gewicht kan soms niet ter onderscheiding worden gebruikt doch is dikwijls verschillend van dat van den nagemaakten steen.

§ 50. ONDOORZICHTIGE EDELGESTEENTEN. Behalve de in de tabellen genoemJe moeten nog tot de edelgesteenten worden gerekend: lurlcoois en edele opaal, die van de andere reeds daardoor te onderscheiden zijn dat zij niet doorzichtig zijn.

Turkoois (als mineraal Kallaiel genoemd) is hetzij mooi blauw (de beste soorten) of groen doch is de kleur bijna altijd vrij bleek; het komt nooit in kristallen voor; de hardheid is 6, het sp. gew. = 2.65—2.79 (groep I), de glans slechts gering, ongeveer als was of iels sterker.

Men maakt turkoois dikwijls na (tandturkoois) door tanden van uitgestorven zoogdieren (maslodon) blauw te verwen; deze onechle turkoois bruist met zoutzuur, is zachter (H = 8) en minder zwaar (2.4).

Naar de waarde behoort de steen lusschen de 3C en 4C klasse.

De edele opaal, die in de 3° klasse behoort, is op zich zelf meest melkwit van kleur; zeer gewild is een uiterst zacht rozeroode-, minder een geelachtige tint. Bij opvallend licht verschijnen eigenaardige en soms zeer schoone kleuren (het opalizeeren): groen, roza, carmijn, oranjerood.

De hardheid = 6'/2; daar in den regel veel fijne barstjes aanwezig zijn breekt een opaal zeer gemakkelijk bij het vallen.

De beide laatstgenoemde edelgesteenten worden steeds met gebogen oppervlak (»en cabuchon") geslepen met ronden of ovalen omtrek.

Sluiten