Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meer geïsoleerde punten, waar aardbevingen zoo goed als nooit voorkwamen; hoe eigenaardig dit feit op het eerste gezicht moge schijnen, het kon later zeer eenvoudig verklaard worden uit de geologische samenstelling en wel als een gevolg daarvan dat de oudste formaties het minste hinder hebben van aardbevingen.

Daarenboven kon men naarmate de aarde beter bekend werd ook het bewijs leveren dat landstreken met veel jonge vulkanen ook het meest door aardbevingen worden bezocht. Dit gaf langen tijd aanleiding lot het geloof dat alle aardbevingen door de vulkanische erupties onmiddellijk veroorzaakt werden, een meening echter, waarvan de onhoudbaarheid tegenwoordig niel meer wordt betwijfeld.

§ 199. INDEEUNG DER AARDBEVINGEN. Een zorgvuldige studie van alle voorkomende aardbevingen, zich over bijna de geheele beschaafde wereld uitstrekkende, en in verband gebracht met de geologische gesteldheid der verschillende terreinen heeft geleid tot de indeeling der aardbevingen in drie groote groepen, t. w.:

I. Vulkanische-aardbevingen. De meeste (doch niet alle) vulkanische erupties worden voorafgegaan of (en) begeleid door meer of minder sterke aardbevingen; ook in dc omgeving van onwerkzame vulkanen behooren aardbevingen niet zelden tol de gewone verschijnselen. Een hoofdkenmerk is de beperkte ruimte, waarin zij gevoeld worden.

II. Uilwasschings-aardbevingen. Deze komen voor in terreinen waarvan de ondergrond uit gemakkelijk oplosbaar en wegspoelbaar materiaal is opgebouwd (steenzout, kalk, gips) en die in de nabijheid der zee of van andere groote watermassa's zijn gelegen. Indien door uitwassching de bovengrond zijn vaste basis verliest stort hij in en geeft in den naasten omtrek aanleiding tot schokking van den bodem.

Ook hier is dus de door de aardbeving geteisterde landstreek slechts klein van oppervlak.

III. Yerwerpings- (tektonische-) aardbevingen. Hiertoe behooren zulke die over groote uitgestrektheden worden waargenomen, geruimen tijd duren en in den regel ook een groote kracht bezitten. Zij zijn het gevolg van nog tegenwoordig plaats hebbende verwerpingen van gedeelten der aardkorst. Daar deze geschieden langs vlakken, die dus de oppervlakte der aarde volgens een lijn snijden, zoo liggen bij tektonische aardbevingen de sterkst geteisterde plaatsen meer of minder zuiver op één lijn en het kan jaren duren alvorens het terrein weer tot rust gekomen is: met ongelijke tusschenpoozen en ongelijke

Sluiten