Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

neer men juist een klinker heeft in te lasschen, kan gevoegelijk aan den schrijver zelf worden overgelaten. Bij eenige oefening en daardoor verkregen geestesvaardigheid, zal men op het oogenblik zelf, bij ingeving als het ware voelen, waar een klinker moet worden aangebracht; dat het daarbij van belang is de klinkers, de indeeling der klinkers, de klinkerschaal, juist te kennen, behoeft wel geen betoog; waar de aarzeling van een halve seconde U direct een paar woorden achteruit brengt, ligt het voor de hand, dat men op dat punt voor niets mag staan.

Het mag hier de plaats zijn op eene — als wij het zoo noemen mogen — kleine geheimzinnigheid der klinkerschaal te wijzen, n. 1. deze: dat bij ongevokaliseerd schrijven — waarbij dus de plaats der woorden naar den hoofdklinker, dien zij bevatten, wordt bepaald — de vormen vrij wel gelijkelijk over de 3 posities zijn verdeeld. — Toch vallen de meeste woorden in de iste en 2e positie; deze posities zijn voor den schrijver voordeeliger dan de derde positie, ofschoon de 3e misschien voordeeliger is voor den lezer. —

LES XIII.

Logogrammen.

of woordteekens ontbreken in geen enkel stelsel van stenographie, doch de geheele constructie van d i t stelsel brengt mede dat zij tot een minimum worden teruggebracht.

De logogrammen stellen kortheidshalve een geheel woord voor, en door een juiste keus der logogrammen kunnen de grootste snelheden worden verkregen. — In het algemeen wordt aangenomen, dat één lettergreep door één pennehaal moet worden uitgedrukt; de vormen 1) 2) worden daarbij als voortgebracht door een pennehaal aangenomen. — Kan men meer dan een lettergreep door een pennestreek weer-

Sluiten