Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoeken der verborgenheden van de natuur, zonder ooit het oog te richten op den Schepper, is een verkeerde ijver. En van de geheele natuur te genieten, zonder den Gever dier weldaad te erkennen, is eene al te schandelijke ondankbaarheid. Zij die zonder Godsvrucht redeneeren, of liever door hunne bespiegelingen God en alle Godvruchtig besef verre van zich trachten te stellen, zullen eenmaal ervaren, wat dit woord van Paulus, ons door Lucas verhaald, beteekent: dat God zich nooit onbetuigd heeft gelaten, Hand. 14 vs. 17. Niet ongestraft zal Hij toelaten, dat zij doof en gevoelloos geweest zijn voor zulke schitterende getuigenissen. Dat men God nergens ziet, schoon Hij overal teekenen geeft van zijne tegenwoordigheid, is voorwaar het bewijs van moedwillige onwetendheid.

En weten spotters zich tegenwoordig door uitvluchten te redden, hun verschrikkelijk uiteinde zal eenmaal getuigen, dat zij uit geene andere oorzaak God hebben geloochend, dan uit vrijwillige en booze verblinding. Wat hen betreft, die trotsch de wereld doorvliegen, en God zoeken in haar wezen, zij moeten ten laatste zichzelven in verwarring brengen door hunne talrijke verzinselen. Want God, Die anders onzichtbaar zou zijn, gelijk reeds gezegd is, neemt in zekeren zin de gedaante der wereld aan, om zich aan ons te vertoonen. Zij, die zich niet verwaardigen, naar Hem om te zien, nu Hij zich zoo heerlijk vertoont, toegerust met de ongeëvenaarde gestalte van hemel en aarde, ontvangen later in hunne verwarring de rechtmatige straf voor hunnen afkeer. Laten wij daarom, zoo dikwijls de Naam Gods in onze ooren weerklinkt, of de gedachte aan Hem in ons opkomt, Hem ook met dit allerschoonste sieraad bekleed ons voorstellen. Kortom, laat de wereld ons tot een leerschool zijn, als wij God recht willen leeren kennen.

Hierdoor is tevens de goddeloosheid weerlegd van hen, die het Mozes euvel duiden, dat volgens zijn verhaal sinds de schepping der wereld nog maar zoo weinig tijd verloopen is. Zij vragen, hoe God zoo plotseling op de gedachte kwam, om de wereld tc scheppen, en waarom Hij zoo lang werkeloos is geweest in den hemel. Spottend wenden zij alzoo hunne scherpzinnigheid aan tot hun eigen verderf. Men leest in de „Historia Tripartita" het antwoord van een godvruchtig man, waarin ik altijd schik heb gehad. Er was nl. eens een gemeene hond, die met dergelijke spottaal God aanviel. Maar hij

Sluiten